Matthew 5:21–48

21Ye have heard that it was said by them of old time, Thou shalt not kill; and whosoever shall kill shall be in danger of the judgment: ²²But I say unto you, That whosoever is angry with his brother without a cause shall be in danger of the judgment: and whosoever shall say to his brother, Raca, shall be in danger of the council: but whosoever shall say, Thou fool, shall be in danger of hell fire. ²³Therefore if thou bring thy gift to the altar, and there rememberest that thy brother hath ought against thee; ²⁴Leave there thy gift before the altar, and go thy way; first be reconciled to thy brother, and then come and offer thy gift. ²⁵Agree with thine adversary quickly, whiles thou art in the way with him; lest at any time the adversary deliver thee to the judge, and the judge deliver thee to the officer, and thou be cast into prison. ²⁶Verily I say unto thee, Thou shalt by no means come out thence, till thou hast paid the uttermost farthing. ²⁷Ye have heard that it was said by them of old time, Thou shalt not commit adultery: ²⁸But I say unto you, That whosoever looketh on a woman to lust after her hath committed adultery with her already in his heart. ²⁹And if thy right eye offend thee, pluck it out, and cast it from thee: for it is profitable for thee that one of thy members should perish, and not that thy whole body should be cast into hell. ³⁰And if thy right hand offend thee, cut it off, and cast it from thee: for it is profitable for thee that one of thy members should perish, and not that thy whole body should be cast into hell. ³¹It hath been said, Whosoever shall put away his wife, let him give her a writing of divorcement: ³²But I say unto you, That whosoever shall put away his wife, saving for the cause of fornication, causeth her to commit adultery: and whosoever shall marry her that is divorced committeth adultery. ³³Again, ye have heard that it hath been said by them of old time, Thou shalt not forswear thyself, but shalt perform unto the Lord thine oaths: ³⁴But I say unto you, Swear not at all; neither by heaven; for it is God’s throne: ³⁵Nor by the earth; for it is his footstool: neither by Jerusalem; for it is the city of the great King. ³⁶Neither shalt thou swear by thy head, because thou canst not make one hair white or black. ³⁷But let your communication be, Yea, yea; Nay, nay: for whatsoever is more than these cometh of evil. ³⁸Ye have heard that it hath been said, An eye for an eye, and a tooth for a tooth: ³⁹But I say unto you, That ye resist not evil: but whosoever shall smite thee on thy right cheek, turn to him the other also. ⁴⁰And if any man will sue thee at the law, and take away thy coat, let him have thy cloak also. ⁴¹And whosoever shall compel thee to go a mile, go with him twain. ⁴²Give to him that asketh thee, and from him that would borrow of thee turn not thou away. ⁴³Ye have heard that it hath been said, Thou shalt love thy neighbour, and hate thine enemy. ⁴⁴But I say unto you, Love your enemies, bless them that curse you, do good to them that hate you, and pray for them which despitefully use you, and persecute you; ⁴⁵That ye may be the children of your Father which is in heaven: for he maketh his sun to rise on the evil and on the good, and sendeth rain on the just and on the unjust. ⁴⁶For if ye love them which love you, what reward have ye? do not even the publicans the same? ⁴⁷And if ye salute your brethren only, what do ye more than others? do not even the publicans so? ⁴⁸Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.

King James Version · public domain

Mateu 5:21–48

21Kini dëgjuarë se u është thënë të moçimëvet, “Mos vraç”, edhe ay që të vrasë dotë jetë fajtuar ndë gjyqt. ²²Po unë po u them juve, se kushdo që zëmëronetë mbë kot kundrë vëllajt të ti, dotë jetë fajtuar ndë gjyqt; edhe ay që t’i thotë të vëllat, Rraka, dotë jetë fajtuar ndë bashkëndënjjet; edhe ay që t’i thotë, i-marrë, dotë jetë fajtuar për ndë gjeenët të zjarit. ²³Ndë prufsh pra dhurëtinë t’ënde ndë theroret, edhe atje kujtonesh, se yt vëlla diç ka kundrë teje, ²⁴Ler’ atje dhurëtinë t’ënde përpara theroresë, edhe shko e paqtohu më përpara me t’ët vëlla, edhe atëhere si të vish bjerë dhurëtinë t’ënde. ²⁵Ndrequ shpejt me kundrë-gjyqësinë t’ënt, gjersa të jesh mb’udhë bashkë me atë; se mos të apë kundrë-gjyqësi ndë dorët të gjyqtarit edhe gjyqtari të ep ndë dorët të shërbëtorit, e hidhesh ndë burg. ²⁶Me të vërtetë po të them tyj, Nukë dotë dalç andej, gjersa të paguanjsh asprën’ e funçime. ²⁷Kini dëgjuarë se u është thënë (të moçimëvet), “Mos kurvëronjç”. ²⁸Po unë po u them juve, se kushdo që vë re grua me dëshërim, e ka kurvëruar’ atë ndë zëmërët të ti. ²⁹Edhe ndë skandalistë syri yt i-djathtë, nxir-e atë e hidhe prej teje; sepse është më mirë për ty të humbasë një nga copat’ e trupit t’ënt, edhe të mos hidhetë tërë trupi yt ndë gjeenët. ³⁰Edhe ndë të skandalistë dora jote e-djathtë, pre-e atë, edhe hidhe prej teje, sepse është më mirë për ty të humbasë një nga copat’ e trupit t’ënt, edhe të mos hidhetë tërë trupi yt ndë gjeenët. ³¹Edhe është thënë, se ay që të lëshonjë gruan’ e ti, let’i apë asaj kartën’ e ndarjesë. ³²Po unë po u them juve, se ay që të lëshonjë gruan’ e ti, veç për fjalë kurvërie, e bën atë të kurvëronjë; edhe ay që të marrë grua të ndarë kurvëron. ³³Përsëri kini dëgjuarë se u është thënë të moçimëvet, Mos bënjç be mbë të rrem, po t’i apç Zotit të-betuarat’ e-tua. ³⁴Po unë po u them juve, të mos bëni be fare; as për qiellinë, sepse është fron’ i Perëndisë; ³⁵As për dhenë; sepse është vëndi që vë këmbët’ e tia; as për Jerusalimnë, sepse është qytet i mbretit të-math; ³⁶As për kryetë t’ënt të mos bënjç be, sepse nukë munt të bënjç një qime të-bardhë a të-zezë. ³⁷Po letë jetë fjala juaj, Po, po; Jo, jo; sepse e-tepëra e këtyreve është nga i-ligu. ³⁸Kini dëgjuarë se është thënë, “Sy ndë vëntt të syrit, edhe dhëmp ndë vëntt të dhëmbit”. ³⁹Po unë po u them juve, të mos i qëndroni kundrë të-ligut; po ay që të të bjerë tyj një shuplakë ndë nofullët t’ënde të-djathtë, kthe-i ati edhe tjatrënë. ⁴⁰Edhe ay që do të gjykonetë me ty, e të marrë këmishënë t’ënde, lër’i ati edhe rrobënë; ⁴¹Edhe ay që të marrë ty angari një mil, ecë bashkë me atë dy. ⁴²Ep-i ati që lypën prej teje; edhe mos e kthe faqenë mbë nj’anë prej ati që do të huhetë prej teje. ⁴³Kini dëgjuarë se është thënë, “Të duash të afërminë t’ënt”, edhe t’i kesh mëri armikut t’ënt. ⁴⁴Po unë po u them juve, Doni armiqtë t’uaj, bekoni ata që u mallëkonjënë juve, bëni mirë atyre që u kanë mëri juve, edhe fali për ata që u bëjnë keq e u ndjekënë juve; ⁴⁵Që të bëhi bij të Atit t’uaj që është ndë qiejt, sepse ay bën djellin’ e ti të lintnjë mbi të-liq e mbi të-mirë, edhe lëshon shinë mbi të-drejt’ e mbi të-shtrëmbërë. ⁴⁶Sepse ndë daçi ata që u duanë juve, ç’far page kini? a nukë bëjnë këtë edhe kumerqarëtë? ⁴⁷Edhe ndë përshëndofshi vetëmë vëllezëritë t’uaj, ç’më tepërë bëni? a nukë bëjnë kështu edhe kumerqarëtë? ⁴⁸Bëhi pra ju të-sosurë sikundrë Ati j-uaj që është ndë qiejt ësht’ i-sosurë.

Kristoforidhi, Dhiata e Re Toskërisht 1879 · zotërim publik