Të gjitha leximetmrekulli

Shërimet në Gjenesaret (Mateu 14:34–36; Marku 6:53–56)

Matt 14:34–36; Mark 6:53–56 · Shërbesa e mëvonshme në Galile

Matthew 14:34–36

nd when they were gone over, they came into the land of Gennesaret. 35And when the men of that place had knowledge of him, they sent out into all that country round about, and brought unto him all that were diseased; 36And besought him that they might only touch the hem of his garment: and as many as touched were made perfectly whole.

King James Version · public domain

Mateu 14:34–36

dhe si shkuanë përtej erthnë ndë dhet Gjennisaret. 35Edhe njerëzit’ e ati vendi, kur e njohnë, dërguanë ndëpër gjith’ato anë edhe i prunë ati gjith’ ata që kishinë keq. 36Edhe i luteshin’ ati të preknjënë pëqin’ e rrobës’ s’ati vetëmë; edhe sa e preknë ushëruanë.

Kristoforidhi, Dhiata e Re Toskërisht 1879 · zotërim publik

Me fjalët e tyre

Le ta prekim, pra, edhe ne cepin e rrobës së Tij, ose më mirë, po deshëm, e kemi Atë të tërë.

Shën Joan Gojarti, Predikime mbi Ungjillin sipas Mateut, Predikimi 50

Shërimet në Gjenesaret (Mateu 14:34–36; Marku 6:53–56)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.


Shën Joan Gojarti (rreth 347–407)

Predikime mbi Ungjillin sipas Mateut, Predikimi 50 (mbi Mateun 14:34–36) Burimi: përkth. Sir George Prevost, rishikuar nga M. B. Riddle, te Nicene and Post-Nicene Fathers, Seria e Parë, Vëll. 10. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf110.iii.L.html

Mbi besimin më të lartë të këtyre njerëzve, që nuk kërkonin më një prekje të dorës së Tij, por vetëm të rrobës së Tij:

Sepse ata nuk iu afruan Atij si më parë, kur e tërhiqnin nëpër shtëpitë e tyre dhe kërkonin një prekje të dorës së Tij e udhëzime me fjalë prej Tij; por u përpoqën t'i siguronin vetes shërimin në një frymë shumë më të lartë, me më tepër vetëmohim dhe me një besim më të bollshëm. Sepse ajo që kishte rrjedhjen e gjakut i mësoi të gjithë të ishin të rreptë në kërkimin e urtësisë.

Mbi cepin e rrobës së Tij dhe mbi dhuratën edhe më të madhe të tërë trupit të Tij:

Le ta prekim, pra, edhe ne cepin e rrobës së Tij, ose më mirë, po deshëm, e kemi Atë të tërë. Sepse në të vërtetë tani na vihet përpara trupi i Tij, jo vetëm rroba e Tij, por edhe trupi i Tij; jo që vetëm ta prekim, por edhe ta hamë e të ngopemi. Le t'i afrohemi, pra, tani me besim, secili që ka ndonjë sëmundje. Sepse, në qoftë se ata që prekën cepin e rrobës së Tij nxorën prej Tij aq shumë fuqi, sa më tepër ata që e kanë Atë të tërë?


Teofilakti i Ohrit (rreth 1055–1107)

Shpjegim i Ungjillit sipas Markut (mbi Markun 6:53–56) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Markun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena2.iii.vi.html

Mbi banorët e atij vendi që e njohën sapo doli në breg:

Zoti qëndroi për ca kohë në vendin e përmendur më sipër. Prandaj Ungjillori shton: «Edhe kur dolën nga lundra, menjëherë e njohën», domethënë banorët e atij vendi.

Mbi të sëmurët që ia sillnin, mësuar nga shërimi i gruas me rrjedhjen e gjakut:

Sepse ata nuk e thirrën në shtëpitë e tyre që t'i shëronte, por përkundrazi silleshin vetë të sëmurët tek Ai. Prandaj edhe vijon: «Edhe kudo që hynte, në fshatra, në qytete a në ara, etj.» Sepse mrekullia që ishte bërë te gruaja me rrjedhjen e gjakut kishte arritur në veshët e shumë vetave dhe kishte ngjallur tek ata atë besim të madh që i shëroi.


Shën Jeronimi (rreth 347–420)

Komente mbi Mateun (mbi Mateun 14:34–36) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xiv.html

Mbi emrin Gjenesaret dhe mbi Kishën e udhëhequr në breg:

Po ta dinim se ç'do të thoshte fjala Gennezareth në gjuhën tonë, do të kuptonim se si, nën figurën e apostujve dhe e barkës, Jisui e udhëheq Kishën në breg, kur e ka shpëtuar nga mbytja e përndjekjes, dhe e bën të prehet në një port fort të qetë.

Mbi cepin e rrobës:

Ose, me cepin e rrobës kupto urdhërimin e Tij më të vogël, të cilin kushdo që e shkel do të quhet më i vogli në mbretërinë e qiejve; ose, përsëri, marrjen e trupit prej Tij, me anë të së cilës vijmë te Fjala e Perëndisë.


Shën Hilari i Puatjesë (rreth 310–367)

Komente mbi Mateun (mbi Mateun 14:34–36) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xiv.html

Mbi besimtarët që e takuan kur mbaruan kohët e Ligjit, dhe mbi fuqinë që rrjedh nga tërë rroba te apostujt:

Kur mbaruan kohët e Ligjit dhe pesë mijë veta nga Izraeli kishin hyrë brenda Kishës, atëherë e takoi populli i besimtarëve, atëherë ata që ishin shpëtuar nga Ligji me anë të besimit i paraqitën Zotit të sëmurët e të dobëtit që u kishin mbetur; dhe ata që u sollën kështu kërkuan të preknin cepin e rrobës së Tij, sepse me anë të besimit të tyre do të shëroheshin. Dhe ashtu si fuqia e cepit dilte nga tërë rroba, kështu edhe fuqia e hirit të Frymës së Shenjtë doli nga Zoti ynë Jisu Krisht dhe, e dhënë te apostujt — të cilët dolën si të thuash nga i njëjti trup — u jep shpëtim atyre që dëshirojnë të prekin.


Shën Beda i Nderuari (rreth 673–735)

Komente mbi Markun (mbi Markun 6:53–56) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Markun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena2.iii.vi.html

Mbi mënyrën si e njohën, dhe mbi besimin që nuk e mbajti shërimin për vete:

Por ata e njohën nga dëgjimi, jo nga tiparet e Tij; ose, nga madhështia e mrekullive të Tij, disa e njohën edhe Vetë Atë. Shih gjithashtu sa i madh ishte besimi i njerëzve të vendit të Gjenesaretit, saqë nuk u mjaftuan me shërimin e atyre që ishin të pranishëm, por dërguan fjalë në qytetet e tjera përreth, që të gjithë të nxitonin te Mjeku;


Shën Rabanus Mauri (rreth 780–856)

Komente mbi Mateun (mbi Mateun 14:34–36) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xiv.html

Mbi emrin e vendit:

Vendi i Gennezarit, pranë liqenit të Gennezaretit, e merr emrin nga një fuqi natyrore që thuhet se ka, për të lëkundur vetvetiu ujërat e veta, ashtu që të ngjallë një fllad; fjalët greke kanë kuptimin «që krijon flladin për vete.»

Mbi domethënien e tij dhe mbi prehjen që na pret në fund:

Genezar shpjegohet «ngritje», «fillim». Sepse atëherë do të na jepet prehja e plotë, kur Krishti të na ketë kthyer trashëgiminë tonë të Parajsës dhe gëzimin e rrobës sonë të parë.

Burimet patristike