Të gjitha leximetngjarje

Vajosja në Betani

Matt 26:6–13; Mark 14:3–9; John 12:1–8 · Java e Pësimeve në Jerusalem

Matthew 26:6–13

ow when Jesus was in Bethany, in the house of Simon the leper, 7There came unto him a woman having an alabaster box of very precious ointment, and poured it on his head, as he sat at meat. 8But when his disciples saw it, they had indignation, saying, To what purpose is this waste? 9For this ointment might have been sold for much, and given to the poor. 10When Jesus understood it, he said unto them, Why trouble ye the woman? for she hath wrought a good work upon me. 11For ye have the poor always with you; but me ye have not always. 12For in that she hath poured this ointment on my body, she did it for my burial. 13Verily I say unto you, Wheresoever this gospel shall be preached in the whole world, there shall also this, that this woman hath done, be told for a memorial of her.

King James Version · public domain

Mateu 26:6–13

dhe Jisuj kur ishte ndë Vithani, ndë shtëpit të Simonit të-krromosurë, 7Erdhi përan’ ati një grua që kishte një allavastrë me vaj ere shumë të-shtrënjtë, edhe e derthi mbi kryet t’ati tek ishte dyke ndënjurë ndë mësallët. 8Edhe nxënësit’ e ati kur panë, uzëmëruanë, e thanë, Për ç’punë të humbasë këjo gjë? 9Sepse ky vaj ere munt të shitej me shumë nder, edhe t’epej ndëpër të vobeqt. 10Edhe Jisuj si kupëtoj, u tha atyre, Përse i epni mundime kësaj gruaje? sepse këjo bëri punë të-mirë tek unë. 11Sepse të-vobeqtë i keni për-herë me vetëhenë t’uaj; po mua nukë më kini përherë. 12Sepse këjo, kur derdhi këtë vaj ere mbi trupt t’im, e bëri këtë për të-kalluritë t’im ndë varr. 13Me të-vërtetë po u them juve, Kudo që të leçitetë ky ungjill ndë gjithë botët, dotë flitetë edhe ç’punë bëri këjo, që të mbahetë mënt.

Kristoforidhi, Dhiata e Re Toskërisht 1879 · zotërim publik

Me fjalët e tyre

Sepse, thotë Ai, dashuria për të varfërit është shumë e lëvdueshme, mjaft që të vihet pas nderimit të Perëndisë.

Shën Kirili i Aleksandrisë, Komente mbi Ungjillin sipas Joanit, Libri 8 (mbi Joanin 12:8)

Vajosja në Betani (Mateu 26:6–13; Marku 14:3–9; Joani 12:1–8)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.


Shën Joan Gojarti (rreth 347–407)

Predikime mbi Ungjillin sipas Mateut, Predikimi 80 (mbi Mateun 26:6–13) Burimi: përkth. në Nicene and Post-Nicene Fathers, Seria e Parë, Vëll. 10. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf110/npnf110.iii.LXXVI.html

Mbi arsyen përse ajo nuk erdhi për një shërim trupor, por vetëm për ta nderuar Atë, duke vënë kokën e vet te këmbët e Tij:

Dhe ajo nuk erdhi tek Ai si te një njeri i thjeshtë; sepse atëherë nuk do t'i kishte fshirë këmbët e Tij me flokët e saj, por erdhi si te dikush më i madh nga ç'mund të jetë njeriu. Prandaj atë që është gjymtyra më e nderuar e tërë trupit, atë e vuri te këmbët e Krishtit, pikërisht kokën e vet.

Mbi mospranimin e Tij që vepra e saponisur e gruas të prishej nga qortimi i dishepujve:

duke na mësuar që çdo gjë të mirë që mund të bëjë ndokush, edhe pse nuk është krejt e përsosur, ta pranojmë, ta nxisim dhe ta çojmë përpara, e të mos kërkojmë tërë përsosjen që në fillim.

Mbi veprën që kujtohet kudo ku predikohet Ungjilli, ndërsa bëmat e mbretërve zhyten në heshtje:

e megjithatë, që një grua që ishte e përdalë derdhi vaj në shtëpinë e njëfarë lebrozi, në praninë e dhjetë burrave, këtë e kremtojnë të gjithë njerëzit anembanë botës. Dhe ka kaluar kaq shumë kohë, e prapë kujtimi i asaj që u bë nuk është zbehur; përkundrazi, persët dhe indianët, skithët dhe trakët, sarmatët, fisi i maurëve dhe ata që banojnë në Ishujt Britanikë, njësoj e përhapin gjithandej atë që u bë fshehurazi në një shtëpi nga një grua që kishte qenë e përdalë.


Shën Kirili i Aleksandrisë (rreth 376–444)

Komente mbi Ungjillin sipas Joanit, Libri 8 (mbi Joanin 12:3–8) Burimi: përkth. T. Randell, Library of Fathers, 1885. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.tertullian.org/fathers/cyril_on_john_08_book8.htm

Mbi ankesën e Judës si padije që fsheh lakminë, dhe mbi nderin që i takon Perëndisë përpara të varfërve:

Tradhtari qorton gruan që kishte treguar përkushtimin e vet ndaj Krishtit, sulmon veprën e admirueshme dhe shtiret sikur e qorton nga dashuria për të varfërit, ngaqë u soll vaj erëmirë e jo para. Por Juda e tha këtë nga padija se ç'është vërtet e shkëlqyer. Sepse sjellja e dhuratave te Perëndia duhet nderuar më shumë se të varfërit.

Mbi fjalët "Lëreni!", me të cilat Zoti e shfajëson gruan dhe qorton tërthorazi tradhtarin:

Dhe Zoti e bën gjithashtu të qartë se gruaja ishte pa asnjë faj, dhe me këtë e qorton tërthorazi tradhtarin: jo se me gjykimin e Vet të shëndoshë gjente të meta te gjëra që ishin të denja për lëvdatë, por duke thënë: Lëreni!

Mbi dashurinë për të varfërit, por vetëm pas nderimit të Perëndisë:

Sepse, thotë Ai, dashuria për të varfërit është shumë e lëvdueshme, mjaft që të vihet pas nderimit të Perëndisë.


Origjeni (rreth 185–254)

Komente mbi Mateun (mbi Mateun 26:6–13) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxvi.html

Mbi dy vajrat erëmira: këmbët vajosen me vepra mëshire ndaj njerëzve, kurse koka me atë që bëhet vetëm për Perëndinë (një pasazh nga interpretimi i tij i pakundërshtuar):

Ai që ua bën këtë të krishterëve, vajos këmbët e Zotit, sepse ata janë këmbët e Zotit ... Ai që i kushtohet dëlirësisë, e qëndron në agjërime e lutje dhe në gjëra të tjera që çojnë vetëm te lavdia e Perëndisë, ky është vaji erëmirë që vajos kokën e Zotit, dhe me erën e të cilit mbushet gjithë Kisha


Shën Agustini i Hiponit (354–430)

Traktate mbi Ungjillin sipas Joanit, Traktati 50 (mbi Joanin 12:1–8) Burimi: përkth. në Nicene and Post-Nicene Fathers, Seria e Parë, Vëll. 7. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf107/npnf107.iii.li.html

Mbi vajosjen e këmbëve të Jisuit me një jetë të mirë dhe fshirjen e tyre me flokë, domethënë dhënien e tepricës te të varfërit:

Vajos këmbët e Jisuit: ndiq me një jetë të mirë gjurmët e Zotit. Fshiji me flokët e tua: atë që ke të tepërt, jepua të varfërve, dhe ke fshirë këmbët e Zotit; sepse flokët duken si pjesa e tepërt e trupit.

Mbi Judën, tashmë i humbur shumë kohë përpara tradhtisë, që ndiqte me trupin e jo me zemrën:

Nuk ishte atëherë që humbi, por ishte tashmë vjedhës dhe i mallkuar, ndërsa ndiqte Zotin; sepse e ndiqte me trupin e jo me zemrën.


Shën Jeronimi (rreth 347–420)

Komente mbi Mateun (mbi Mateun 26:11–13) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxvi.html

Mbi fjalët "mua nuk do të më keni gjithnjë" si të thëna për praninë e Tij trupore:

Besoj se në këtë vend Ai flet për praninë e Tij trupore, e cila nuk do të jetë me ta pas ngjalljes në shoqërim e miqësi të përditshme, siç është tani.

Mbi paradijen e Tij se Ungjilli do të predikohej në mbarë botën:

Vër re dijen e Tij për gjërat që do të vinin: si, ndonëse do të vuante vdekjen brenda dy ditësh, e di se Ungjilli i Tij do të predikohet në mbarë botën.


Shën Hilari i Puatjesë (rreth 310–367)

Komente mbi Mateun (mbi Mateun 26:6–13) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxvi.html

Mbi gruan si figurë e johebrenjve që i japin lavdi Perëndisë në mundimin e Krishtit:

Në këtë grua parafigurohet populli i johebrenjve, që i dha lavdi Perëndisë në mundimin e Krishtit; sepse ajo vajosi kokën e Tij, por koka e Krishtit është Perëndia, dhe vaji erëmirë është fryti i veprave të mira.

Burimet patristike