Fiku që mugullon (Mateu 24:32–35; Marku 13:28–31; Lluka 21:29–33)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.

---

Shën Joan Gojarti (rreth 347–407)

Predikime mbi Ungjillin sipas Mateut, Predikimi 77 (mbi Mateun 24:32–35) Burimi: përkth. në Nicene and Post-Nicene Fathers, Seria e Parë, Vëll. 10. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf110/npnf110.iii.LXXIV.html

Mbi: përse ai i përgjigjet pyetjes së tyre për kohën me shëmbëlltyrën e fikut:

Meqenëse Ai kishte thënë: "Menjëherë pas mundimit të atyre ditëve"; por ata pyesnin për këtë, se pas sa kohe do të ndodhte, dhe dëshironin të dinin veçanërisht vetë ditën, prandaj Ai vë edhe shëmbëlltyrën e fikut, duke treguar se koha ndërmjet nuk ishte e gjatë, por se me shpejtësi, njëra pas tjetrës, do të ndodhte edhe ardhja e Tij.

Mbi: verën që shëmbëlltyra parathotë:

Me anë të kësaj Ai parathotë edhe një gjë tjetër, një verë shpirtërore dhe një qetësi që do të mbretëronte atë ditë ... për të drejtët; por për mëkatarët e kundërta, dimër pas vere

Mbi: "këtë brez" si brezi i besimtarëve, jo i njerëzve që rronin atëherë:

Si atëherë, mund të pyesë dikush, tha Ai: "Ky brez"? Duke folur jo për brezin që rronte atëherë, por për atë të besimtarëve. Sepse Ai e ka zakon të dallojë një brez jo vetëm sipas kohëve, por edhe sipas mënyrës së shërbimit fetar dhe të praktikës

Të gjitha këto gjëra me siguri do të ndodhin, dhe brezi i besimtarëve do të mbetet, pa u zhdukur nga asnjë prej gjërave që u përmendën. Sepse edhe Jerusalemi do të bjerë, edhe pjesa më e madhe e judenjve do të shkatërrohet, por mbi këtë brez asgjë nuk do të mbizotërojë

Mbi: qëndrueshmërinë e fjalëve të Tij përmbi qiellin dhe dheun:

Pastaj, për t'i çuar ata më tej në besim, thotë: "Qielli dhe dheu do të shkojnë, por fjalët e mia nuk do të shkojnë"; ... domethënë, do të ishte më e lehtë që këta trupa të fortë, të ngulitur e të palëvizshëm të fshiheshin, sesa të binte për tokë ndonjë prej fjalëve të mia.

Teofilakti i Ohrit (rreth 1055–1107)

Shpjegim mbi Ungjillin sipas Llukës (mbi Llukën 21:33) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://isidore.co/aquinas/english/CALuke.htm

Mbi: Kishën e vënë përmbi gjithë krijesën:

Sepse, ngaqë Ai kishte parathënë se do të kishte trazira, luftëra e ndryshime, si të elementeve ashtu edhe të gjërave të tjera, që të mos dyshonte ndokush se edhe vetë krishterimi do të zhdukej, Ai shton: Qielli dhe dheu do të shkojnë, por fjalët e mia nuk do të shkojnë — sikur të thoshte: Edhe pse të gjitha gjërat do të tunden, prapëseprapë besimi im nuk do të humbasë. Me këtë nënkupton se e vë Kishën përpara gjithë krijesës. Krijesa do të pësojë ndryshim, por Kisha e besimtarëve dhe fjalët e Ungjillit do të mbeten përjetë.

Shën Agustini i Hiponit (354–430)

Pyetje mbi Ungjijtë dhe Letra 199 (mbi Mateun 24:32–33) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxiv.html

Mbi: fikun të kuptuar si gjinia njerëzore:

Ose, me fikun kupto gjininë njerëzore, për shkak të tundimeve të mishit. "Kur dega e tij është e njomë", domethënë kur bijtë e njerëzve, me anë të besimit në Krishtin, kanë përparuar drejt fryteve shpirtërore, dhe nderi i birësimit të tyre për të qenë bij të Perëndisë ka shkëlqyer në ta.

Mbi: përse ardhja e Zotit afrohet gjithnjë e më shumë, edhe pse dita është e panjohur:

Se tani, nga shenjat ungjillore dhe profetike që i shohim të ndodhin, duhet të presim që ardhja e Zotit të jetë afër — kush është ai që e mohon? Sepse çdo ditë ajo afrohet gjithnjë e më shumë ... Shiko sa kohë më parë tha Apostulli: "Tani shpëtimi ynë është më afër nga ç'ishte kur besuam." Ajo që tha nuk ishte e rreme, e megjithatë sa vjet kanë kaluar; sa më tepër nuk mund të themi se ardhja e Zotit është pranë tani, kur i është shtuar një sasi kaq e madhe kohe?

Shën Jeronimi (rreth 347–420)

Koment mbi Mateun (mbi Mateun 24:32) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxiv.html

Mbi: fikun që nxjerr gjethe si shenjë paralajmëruese e një fundi që afrohet:

Sikur të thoshte: Kur lastarët e njomë shfaqen për herë të parë në trungun e fikut, dhe sythi shpërthen në lule, dhe lëvorja nxjerr gjethe, ju e ndieni afrimin e verës dhe stinën e pranverës e të rritjes; kështu, kur të shihni të gjitha këto gjëra që janë shkruar, mos mendoni se fundi i botës është i menjëhershëm, por se disa shenja paralajmëruese e pararendëse po tregojnë afrimin e tij.

Shën Ambrozi i Milanos (rreth 339–397)

Shtjellim mbi Ungjillin sipas Llukës (mbi Llukën 21:29–31) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://isidore.co/aquinas/english/CALuke.htm

Mbi: dy gjërat që fiku paraqet me hije — frytin që piqet ose harlisjen e mëkatit:

Mateu flet vetëm për fikun, Lluka për të gjitha pemët. Por fiku paraqet me hije dy gjëra: ose pjekjen e asaj që është e fortë, ose harlisjen e mëkatit; domethënë, ose se, kur fryti shpërthen në të gjitha pemët dhe fiku frytdhënës jep me bollëk (domethënë, kur çdo gjuhë e rrëfen Perëndinë, madje edhe populli jude duke e rrëfyer Atë), duhet të shpresojmë për ardhjen e Zotit tonë, në të cilën do të mblidhen si në verë frytet e ngjalljes. Ose, kur njeriu i mëkatit të vishet me mburrjen e tij të lehtë e të paqëndrueshme, si me gjethet e sinagogës, atëherë duhet të mendojmë se gjykimi po afron.

Shën Hilari i Puatjesë (rreth 310–367)

Koment mbi Mateun (mbi Mateun 24:32–34) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxiv.html

Mbi: leximin mistik të fikut si Sinagoga:

Në kuptim mistik: Sinagoga krahasohet me fikun; ... dega e tij është Antikrishti, biri i Djallit, pjesa e mëkatit, mbajtësi i ligjit; kur kjo të fillojë të fryhet e të nxjerrë gjethe, atëherë vera është afër, domethënë do të ndihet afrimi i ditës së gjykimit.

Mbi: pohimin "Me të vërtetë":

Që t'u japë siguri të plotë gjërave që do të ndodhnin, Ai shton: "Me të vërtetë po ju them: ky brez nuk do të shkojë, gjersa të bëhen të gjitha këto." Duke thënë "Me të vërtetë", Ai i jep pohim të vërtetës.

Shën Beda i Nderuari (rreth 673–735)

Shtjellim mbi Ungjillin sipas Llukës (mbi Llukën 21:33) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://isidore.co/aquinas/english/CALuke.htm

Mbi: se çfarë do e çfarë nuk do të thotë "qielli dhe dheu do të shkojnë":

Por me qiellin që do të shkojë duhet të kuptojmë jo qiellin eterik ose atë yjor, por ajrin, prej të cilit zogjtë quhen "të qiellit". Por, në qoftë se dheu do të shkojë, si thotë Ekleziasti: Dheu qëndron përjetë? Qartë, pra, qielli dhe dheu në trajtën që kanë tani do të shkojnë, por në thelb qëndrojnë përjetësisht.