Të gjitha leximetshëmbëlltyrë

Shërbëtori Besnik dhe i Ligu

Matt 24:45–51; Luke 12:42–48 · Java e Pësimeve në Jerusalem

Matthew 24:45–51

ho then is a faithful and wise servant, whom his lord hath made ruler over his household, to give them meat in due season? 46Blessed is that servant, whom his lord when he cometh shall find so doing. 47Verily I say unto you, That he shall make him ruler over all his goods. 48But and if that evil servant shall say in his heart, My lord delayeth his coming; 49And shall begin to smite his fellowservants, and to eat and drink with the drunken; 50The lord of that servant shall come in a day when he looketh not for him, and in an hour that he is not aware of, 51And shall cut him asunder, and appoint him his portion with the hypocrites: there shall be weeping and gnashing of teeth.

King James Version · public domain

Mateu 24:45–51

allë cili ësht’ ay shërbëtuar besëtar edhe i-mënçim, të-cilinë i-zoti e vuri përmbi punëtorët të ti, që t’u apë atyre ushqimnë ndë kohë? 46Lum ay shërbëtuar, të-cilinë, kur të vinjë i zoti, t’a gjenjë dyke bërë kështu. 47Me të-vërtetë po u them juve, se dot’a vërë përmbi gjithë gjën’ e ti. 48Edhe ay shërbëtor’ i-lik ndë thëntë ndë zëmërët të ti se, Im Zot mënon të vinjë; 49Edhe të zërë të rrahë shokët e ti shërbëtorë edhe të hajë e të pijë bashkë me ata që dehenë; 50I zot’ i ati shërbëtori dotë vinjë nd’atë ditë që ay nuk’ e pret edhe nd’atë orë që nuk’ e di; 51Edhe dot’a ndanjë mbë nj’anë, edhe dotë vërë pjesën’ e ati bashkë me ipokritëritë; atje dotë jetë të-qarët’ e të-kërcëlliturit’ e dhëmbëvet.

Kristoforidhi, Dhiata e Re Toskërisht 1879 · zotërim publik

Me fjalët e tyre

Por këto nuk thuhen vetëm për paranë, por edhe për fjalën, për pushtetin, për dhuntitë e për çdo kujdestari, që i besohet secilit.

Shën Joan Gojarti, Predikime mbi Mateun, Predikimi 77 (mbi Mateun 24:45–51)

Shërbëtori Besnik dhe i Ligu (Mateu 24:45–51; Lluka 12:42–48)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.


Shën Joan Gojarti (c. 347–407)

Predikime mbi Ungjillin sipas Mateut, Predikimi 77 (mbi Mateun 24:45–51) Burimi: përkth. në Nicene and Post-Nicene Fathers, First Series, Vol. 10. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf110.iii.LXXIV.html

Mbi dy gjërat që kërkohen nga kujdestari, besnikërinë dhe mençurinë:

E quan, pra, besnik, sepse nuk ka vjedhur asgjë, as i ka shpenzuar më kot pasuritë e Zotit të tij pa synim e pa fryt; dhe të mençur, sepse dinte t'i shpërndante gjërat që i ishin dhënë, ashtu si takonte.

Se kujdestaria nuk lidhet vetëm me para:

Por këto nuk thuhen vetëm për paranë, por edhe për fjalën, për pushtetin, për dhuntitë e për çdo kujdestari, që i besohet secilit.

Mbi shërbëtorin e lig që shfajësohet se i zoti po vonon:

Sepse, edhe në qoftë se Zoti vonon, o njeri i mjerë, ti gjithsesi e pret që Ai do të vijë. Pse, pra, nuk tregon kujdes?

Shën Kirili i Aleksandrisë (c. 376–444)

Komente mbi Ungjillin sipas Llukës (mbi Llukën 12:42–48) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën, përkth. J. H. Newman, 1841. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://isidore.co/aquinas/english/CALuke.htm

Mbi arsyen pse urdhërimet më të vështira u ngarkohen atyre që pranohen në radhët e nxënësve:

Trimave me të drejtë u përkasin urdhërimet e mëdha e të vështira ndër urdhërimet e shenjta të Perëndisë, kurse atyre që nuk e kanë arritur ende një virtyt të tillë, u përkasin ato gjëra prej të cilave përjashtohet çdo vështirësi.

Mbi arsyen pse njeriu me dije ndëshkohet më rëndë se i padituri:

Sepse njeriu i zgjuar, që ia ka dorëzuar vullnetin gjërave më të ulëta, do të përgjërohet pa turp për falje, sepse ka kryer një mëkat të pafalshëm, duke u larguar, si të thuash, me dashakeqësi nga vullneti i Perëndisë; kurse njeriu i trashë ose i paditur do t'i kërkojë më me arsye falje ndëshkuesit.

Teofilakti i Ohrit (c. 1055–1107)

Shpjegim mbi Ungjillin sipas Llukës (mbi Llukën 12:42–48) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën, përkth. J. H. Newman, 1841. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://isidore.co/aquinas/english/CALuke.htm

Mbi ushqimin që kujdestari është vënë të japë në kohën e duhur:

Kushdo, pra, që është gjetur kujdestar besnik e i mençur, le të sundojë mbi shtëpinë e Zotit, që t'u japë pjesën e tyre të ushqimit në kohën e duhur, ose fjalën e mësimit me të cilën ushqehen shpirtrat e tyre, ose shembullin e veprave me të cilin formohet jeta e tyre.

Mbi të këqijat e shumta që vijnë kur harrojmë ikjen tonë:

Nga mospërfillja e kohës së ikjes sonë burojnë shumë të këqija. Sepse, sigurisht, po të mendonim se Zoti ynë po vjen dhe se fundi i jetës sonë ishte afër, do të mëkatonim më pak.

Shën Agustini i Hiponit (354–430)

Letra 199, drejtuar Hesihut (mbi Mateun 24:48–49) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxiv.html

Mbi mënyrën se si natyra e shërbëtorit të lig zbulohet nga sjellja e tij:

Natyra e këtij shërbëtori shfaqet në sjelljen e tij, të cilën Zotëria i tij i mirë e shpreh kështu: tirania e tij, "dhe do të nisë t'i rrahë bashkëshërbëtorët e tij", epshi i tij, "dhe të hajë e të pijë me të dehurit".

Shën Jeronimi (c. 347–420)

Komente mbi Mateun (mbi Mateun 24:51) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxiv.html

Mbi kuptimin e asaj që i zoti do ta presë shërbëtorin më dysh:

"Do ta presë më dysh" nuk duhet kuptuar si ekzekutim me shpatë, por se do ta shkëpusë nga shoqëria e shenjtorëve.

Mbi pjesën që i caktohet bashkë me hipokritët:

Dhe do t'i caktojë pjesën bashkë me hipokritët, ... kështu, në arë e në mulli, dukej sikur bënte të njëjtën gjë si të tjerët, por rezultati tregoi se qëllimi i tij ishte ndryshe.

Shën Hilari i Puatjesë (c. 310–367)

Komente mbi Mateun (mbi Mateun 24:45–46) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxiv.html

Mbi porosinë e veçantë që u ngarkohet këtu prijësve të popullit:

Ndonëse Zoti kishte dhënë më sipër një nxitje të përgjithshme për të gjithë bashkë, për një vigjilencë të palodhur, megjithatë Ai u shton një porosi të veçantë prijësve të popullit, domethënë peshkopëve, që të rrinë syçelë duke pritur ardhjen e Tij.

Mbi shërbëtorin që gjendet duke bërë kështu në ardhjen e të zotit:

Domethënë, i bindur ndaj urdhrit të Zotit të tij, duke shpërndarë, me kohën e duhur të mësimit të tij, fjalën e jetës për një shtëpi që do të ushqehet për ushqimin e përjetësisë.

Burimet patristike