Të gjitha leximetngjarje

Lindja dhe Grazhdi

Luke 2:1–7 · Lindja dhe fëmijëria

Luke 2:1–7

nd it came to pass in those days, that there went out a decree from Caesar Augustus, that all the world should be taxed. 2(And this taxing was first made when Cyrenius was governor of Syria.) 3And all went to be taxed, every one into his own city. 4And Joseph also went up from Galilee, out of the city of Nazareth, into Judaea, unto the city of David, which is called Bethlehem; (because he was of the house and lineage of David:) 5To be taxed with Mary his espoused wife, being great with child. 6And so it was, that, while they were there, the days were accomplished that she should be delivered. 7And she brought forth her firstborn son, and wrapped him in swaddling clothes, and laid him in a manger; because there was no room for them in the inn.

King James Version · public domain

Lluka 2:1–7

dhe nd’ato dit dolli urdhër prej Qesarit August të shkruhenë gjithë bota. 2Këta të-shkruarë ubë për të-parënë herë, kur ishte Qyrini qivernitar i Syrisë. 3Edhe vininë të-gjithë të shkruheshinë, sicili ndë qytett të ti. 4Hipi edhe Josifi prej Galilesë, prej qytetit Nazaret, ndë Judhet, ndë qytett të Davidhit, që quhetë Vithleem, (Sepse ay ishte prej shtëpis’ e prej atëris’ së Davidhit), 5Që të shkruhetë bashkë me Mariamënë, që ishte vluarë me atë për grua, e-cila ishte me barrë. 6Edhe ata tek ishin’ atje, asaj i umbushnë dittë që të pjellë; 7Edhe polli birr’ e saj të-parëlindurinë, edhe e pshtolli ndë shpërgënj, edhe e vuri ndë grashtt, sepse nukë kishte vënt për ata atje ku kishinë rënë.

Kristoforidhi, Dhiata e Re Toskërisht 1879 · zotërim publik

Me fjalët e tyre

Betlehemi, i përkthyer, do të thotë shtëpia e bukës. Sepse është vetë Zoti ai që thotë: Unë jam buka e jetës që zbriti nga qielli.

Shën Grigori i Madh, siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën (mbi Llukën 2:4–7)

Lindja dhe Grazhdi (Lluka 2:1–7)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.


Shën Joan Gojarti (rreth 347–407)

Predikime, siç ruhen në Catena Aurea mbi Llukën (mbi Llukën 2:1–7) Përkth. J. H. Newman, Oksford 1841–1845. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://archive.org/details/CatenaAureaNewEdV4

Mbi dekretin e Cezar Augustit dhe providencën që e çoi Virgjëreshën në Betlehem:

Ishte Zoti ai që e drejtoi Augustin të nxirrte këtë dekret, që t'i shërbente ardhjes së të Vetëmlindurit; sepse ishte pikërisht ky dekret që e solli nënën e Krishtit në vendin e saj, siç kishin parathënë profetët, domethënë në Betlehem të Judesë, sipas fjalës, në një qytet të Davidit, që quhet Betlehem.

Mbi arsyen pse Mbreti i të gjithëve u lind jo në madhështi, por në varfëri:

Sigurisht, po të kishte dashur kështu, Ai mund të kishte ardhur duke tundur qiejt, duke bërë tokën të dridhej dhe duke lëshuar rrufetë e Tij; por jo e tillë ishte mënyra e daljes së Tij; dëshira e Tij nuk ishte të shkatërronte, por të shpëtonte, dhe të shkelte krenarinë njerëzore që në vetë lindjen e saj; prandaj Ai është jo vetëm njeri, por një njeri i varfër, dhe zgjodhi një nënë të varfër, e cila s'kishte as edhe një djep ku të vinte Fëmijën e saj të porsalindur; siç vijon: dhe e vuri atë në grazhd.


Shën Kirili i Aleksandrisë (rreth 376–444)

Komente mbi Ungjillin sipas Llukës, Predikimi 1 (mbi Llukën 2:1–7) Burimi: përkth. R. Payne Smith, Library of Fathers, 1859. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.tertullian.org/fathers/cyril_on_luke_01_sermons_01_11.htm

Mbi «Me Marinë, gruan e tij të fejuar» dhe ngjizjen e virgjër:

Ungjillori i shenjtë thotë se Maria ishte fejuar me Jozefin, për të treguar se ngjizja kishte ndodhur vetëm pas fejesës së saj, dhe se lindja e Emanuelit ishte e mrekullueshme e jo në pajtim me ligjet e natyrës. Sepse Virgjëresha e shenjtë nuk lindi nga hedhja e farës së njeriut.

Mbi «e vuri atë në grazhd», vendin e ushqimit:

Ai e gjeti njeriun të rënë në nivelin e kafshëve: prandaj vihet si tagji në grazhd, që ne, pasi të kemi lënë jetën tonë të egër, të mund të ngjitemi te ajo shkallë mendjeje që i përshtatet natyrës së njeriut; dhe, ndonëse ishim me shpirt të egër, tani, duke iu afruar grazhdit, madje tryezës së Tij, nuk gjejmë më tagji, por bukën nga qielli, që është trupi i jetës.


Shën Grigori i Nisës (rreth 335–395)

Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën (mbi Llukën 2:6–7). Përkth. J. H. Newman, Oksford 1841–1845. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://archive.org/details/CatenaAureaNewEdV4

Mbi njerëzinë e vërtetë të Krishtit dhe lindjen e virgjër pa ndotje:

Ndonëse erdhi në formën e njeriut, prapëseprapë jo në çdo gjë i nënshtrohet ligjeve të natyrës njerëzore; sepse, ndërsa lindja e Tij prej një gruaje flet për natyrën njerëzore, virgjëria që bëhet e aftë të lindë tregon diçka mbi njeriun. Për Të, pra, barra e së ëmës ishte e lehtë, lindja e papërlyer, pjellja pa dhimbje, ardhja në jetë pa ndotje, që as nuk filloi nga dëshira epshore, as nuk u krye me hidhërim.


Shën Ambrozi i Milanos (rreth 339–397)

Shtjellim i Ungjillit sipas Llukës, siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën (mbi Llukën 2:1–7) Përkth. J. H. Newman, Oksford 1841–1845. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://archive.org/details/CatenaAureaNewEdV4

Mbi regjistrimin e Cezarit si figurë të një regjistrimi shpirtrash:

Përshkruhet një regjistrim i kësaj bote, nënkuptohet një i frymës, që do të paraqitet para Mbretit jo të tokës, por të Qiellit; një regjistrim besimi: një regjistrim shpirtrash. Sepse regjistrimi i vjetër i Sinagogës u shfuqizua, kurse po përgatitej një regjistrim i ri i Kishës. Dhe, për të vendosur se regjistrimi nuk ishte i Augustit, por i Krishtit, urdhërohet të regjistrohet gjithë bota. Sepse kush mund të kërkonte regjistrimin e gjithë botës, veç Atij që kishte pushtet mbi të, sepse toka nuk është e Augustit, por toka është e Zotit?

Mbi atë që na fitoi varfëria e Zotit të porsalindur:

Për hir tënd, pra, jam i dobët, në ty jam i fortë. Për hir tënd jam i varfër, në ty jam i pasur. Mos shiko atë që sheh, por prano se je shpenguar. Të detyrohem më shumë, o Zoti Jisu, vuajtjeve të Tua, që jam i shpenguar, sesa veprave të Tua, që jam i krijuar. S'do të kishte pasur dobi që linda, po të mos më kishte sjellë dobi edhe që u shpengova.


Shën Grigori i Madh (rreth 540–604)

Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën (mbi Llukën 2:4–7). Përkth. J. H. Newman, Oksford 1841–1845. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://archive.org/details/CatenaAureaNewEdV4

Mbi Betlehemin, shtëpinë e bukës, si vendlindjen e Bukës së jetës:

Betlehemi, i përkthyer, do të thotë shtëpia e bukës. Sepse është vetë Zoti ai që thotë: Unë jam buka e jetës që zbriti nga qielli. Prandaj vendi ku u lind Zoti quhej që më parë shtëpia e bukës, sepse pikërisht atje do të shfaqej në natyrën e Tij trupore Ai që do t'i freskonte shpirtrat e të zgjedhurve me plotësi frymërore.


Shën Beda i Nderuar (rreth 673–735)

Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën (mbi Llukën 2:7). Përkth. J. H. Newman, Oksford 1841–1845. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://archive.org/details/CatenaAureaNewEdV4

Mbi pelenat që mbështjellin Krijuesin e gjithçkaje:

Ai që e vesh gjithë botën me bukurinë e saj të larmishme, mbështillet me li të thjeshtë, që ne të mund të marrim rrobën më të mirë; Ai me anë të të Cilit u bënë të gjitha gjërat, i ka duart e këmbët të mbështjella, që duart tona të ngrihen për çdo vepër të mirë dhe këmbët tona të drejtohen në udhën e paqes.

Mbi «nuk kishte vend për ta në bujtinë»:

Ai që rri në të djathtë të Atit të Tij, nuk gjen vend në një bujtinë, që të na përgatiste në shtëpinë e Atit të Tij shumë banesa; Ai lind jo në shtëpinë e Atit të Tij, por në një bujtinë e buzë rrugës, sepse nëpërmjet misterit të mishërimit u bë udha me anë të së cilës të na çonte në atdheun tonë (ku do të gëzojmë të vërtetën dhe jetën).

Burimet patristike