← Të gjitha leximetngjarje

Mospranimi në Nazaret

Luke 4:16–30 · Fillimi i shërbesës

Shkrimi i Shenjtë

Luke 4:16–30

nd he came to Nazareth, where he had been brought up: and, as his custom was, he went into the synagogue on the sabbath day, and stood up for to read. 17And there was delivered unto him the book of the prophet Esaias. And when he had opened the book, he found the place where it was written, 18The Spirit of the Lord is upon me, because he hath anointed me to preach the gospel to the poor; he hath sent me to heal the brokenhearted, to preach deliverance to the captives, and recovering of sight to the blind, to set at liberty them that are bruised, 19To preach the acceptable year of the Lord. 20And he closed the book, and he gave it again to the minister, and sat down. And the eyes of all them that were in the synagogue were fastened on him. 21And he began to say unto them, This day is this scripture fulfilled in your ears. 22And all bare him witness, and wondered at the gracious words which proceeded out of his mouth. And they said, Is not this Joseph’s son? 23And he said unto them, Ye will surely say unto me this proverb, Physician, heal thyself: whatsoever we have heard done in Capernaum, do also here in thy country. 24And he said, Verily I say unto you, No prophet is accepted in his own country. 25But I tell you of a truth, many widows were in Israel in the days of Elias, when the heaven was shut up three years and six months, when great famine was throughout all the land; 26But unto none of them was Elias sent, save unto Sarepta, a city of Sidon, unto a woman that was a widow. 27And many lepers were in Israel in the time of Eliseus the prophet; and none of them was cleansed, saving Naaman the Syrian. 28And all they in the synagogue, when they heard these things, were filled with wrath, 29And rose up, and thrust him out of the city, and led him unto the brow of the hill whereon their city was built, that they might cast him down headlong. 30But he passing through the midst of them went his way,

King James Version · public domain

Lluka 4:16–30

dhe erdhi ndë Nazaret, atje ku ishte rriturë; edhe pas zakonit të ti hyri ndë sinagogjit ditën’ e-shëtunë, edhe ungrit të këndonjë. 17Edhe ata i dhanë, vivllin’ e profitit Isai; edhe si hapi vivlinë gjeti vëndinë, ku ishte shkruarë, 18“Frym’ e Zotit është mbë mua; përandaj më leu me vaj; më dërgoj t’u ap zën’ e-mirë të-vobeqvet, të shëronj ata që kanë zëmërënë të-thyerë, 19t’u lëçis skllevet liri, edhe të-verbërvet të-hapurë të syvet, edhe të dërgonj ata që janë ndënë mundim ndë liri; Të lëçis mot të-pëlqyerë te Zoti.” 20Edhe si mbylli vivllënë, j’a dha shërbëtorit, edhe ndënji; edhe syt’ e gjith’ atyreve që ishinë ndë sinagogjit ishinë dyke shikuarë mbi atë. 21Edhe zuri t’u thoshte atyre, Se sot umbush kjo shkronjë ndë veshët t’uaj. 22Edhe të-gjithë dëshmoninë mb’atë, edhe çuditeshinë për fjalët’ e hirit që dilninë prej gojës s’ati, edhe thoshinë, Nuk’ është ky i bir’ i Josifit? 23Edhe ay u tha atyre, pa fjalë dotë më thoni këtë paravoli, Mjekës, shëro vetëhenë t’ënde; sa dëgjuamë që janë bërë ndë Kapernaum, bëj-i edhe këtu ndë atdhet t’ënt. 24Po ay tha, Me të vërtetë po u them juve, se asndonjë profit nuk’ është i-pëlqyerë ndë atdhet të ti. 25Edhe me të-vërtetë po u them juve, Shumë gra të-va ishinë ndë Israilt ndë ditt të Iliut kur umbyll qielli tre vjet e gjashtë muaj, ndë të-cilët kohë ubë një zi e-madhe mbë gjithë dhenë; 26Po as mbë ndonjë nga ato nuk’ udërgua Iliu, përveç ndë Sareptë të Sidhonësë ndë një grua të-ve. 27Edhe shumë të-krromosurë ishinë ndë Israilt ndë ditt të profitit Elisse; po asndonjë nga ata nuk’ uqërua, përveç Neeman Syrjani. 28Edhe gjith’ ata që ishinë ndë Sinagogjit, kur dëgjuanë këto, umbushnë me zëmërim. 29Edhe ungritnë edhe e nxuarrë jashtë qytetit; edhe e prunë gjer ndë buzët të malit, përmbi të-cilinë ishte ndërtuarë qytet’ i atyre, që t’a rrëzoninë përposh. 30Po ay shkoj ndëpër mest t’atyreve, edhe iku.

Kristoforidhi, Dhiata e Re Toskërisht 1879 · zotërim publik

Me fjalët e tyre

Ashtu si fjalët "Ai më vajosi" i përshtaten njerëzisë — sepse nuk është natyra hyjnore ajo që vajoset, por ajo që është e afërt me ne — kështu edhe fjalët "Ai më dërgoi" duhet t'i referohen asaj që është njerëzore.

Shën Kirili i Aleksandrisë, Komente mbi Ungjillin sipas Llukës, Predikimi 12 (mbi Llükën 4:16–30)

Mospranimi në Nazaret (Lluka 4:16–30)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.

Shën Kirili i Aleksandrisë (rreth 376–444)

Komente mbi Ungjillin sipas Llukës, Predikimi XII (mbi Llukën 4:16–30) Burimi: përkth. R. Payne Smith, Library of Fathers, 1859. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.tertullian.org/fathers/cyril_on_luke_02_sermons_12_25.htm

Mbi vajosjen, që i përket njerëzisë që ai mori për ne:

Ashtu si fjalët "Ai më vajosi" i përshtaten njerëzisë — sepse nuk është natyra hyjnore ajo që vajoset, por ajo që është e afërt me ne — kështu edhe fjalët "Ai më dërgoi" duhet t'i referohen asaj që është njerëzore.

Mbi "Sot u përmbush ky Shkrim në veshët tuaj":

Por, që të mos e keqinterpretonin sërish kështu profecinë e tanishme, ai ruhet me kujdes nga gabimi dhe thotë: "Sot u përmbush kjo profeci në veshët tuaj", duke e paraqitur veten shprehimisht para tyre me këto fjalë, si personi për të cilin flet profecia.

Mbi vitin e mirëpritur të Zotit:

Së fundi, ishte ai që predikoi vitin e mirëpritur të Zotit, pikërisht atë në të cilin u bë shpallja e Shpëtimtarit; sepse me vitin e mirëpritur mendoj se kuptohet ardhja e tij e parë, kurse me ditën e ripërtëritjes, dita e gjyqit.

Mbi skandalizimin me të birin e Josifit:

E lëvdon hirin që gjendej në mësimet e tij; e pastaj, si judenjtë, e çmon pak, ngaqë e quante Josifin atin e tij? O marrëzi e madhe!

Mbi "asnjë profet nuk pranohet në vendlindjen e tij":

Prandaj i qortoi që pyetnin kaq marrëzisht: "A nuk është ky i biri i Josifit?", dhe, duke iu përmbajtur ende qëllimit të mësimit të tij, thotë: "Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them se asnjë profet nuk pranohet në vendlindjen e tij."

Mbi Ilian dhe Eliseun, të dërguar për të parafiguruar kishën e johebrenjve:

duke thënë se Ilia ishte dërguar te një vejushë e vetme dhe se profeti Eliseu kishte shëruar vetëm një lebroz, Naamanin Sirian; me këta ai nënkuptonte kishën e johebrenjve, që do ta pranonin dhe do të shëroheshin nga lebra e tyre, ngaqë Izraeli mbetej i papenduar.

Shën Joan Gojarti (rreth 347–407)

Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://isidore.co/aquinas/english/CALuke.htm

Mbi Ilian, që mbante në gjuhë çelësat e qiejve:

Ai vetë, engjëll tokësor, njeri qiellor, që nuk kishte as shtëpi, as ushqim, as veshje si të tjerët, mban në gjuhën e tij çelësat e qiejve.

Teofilakti i Ohrit (rreth 1055–1107)

Shpjegim i Ungjillit sipas Llukës (mbi Llukën 4:16–30) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://isidore.co/aquinas/english/CALuke.htm

Mbi ardhjen e tij së pari në Nazaret, ku ishte rritur:

Që të na mësonte t'u bënim mirë e t'i udhëzonim së pari vëllezërit tanë, e pastaj ta shtrinim mirësinë edhe te miqtë e tjerë.

Mbi çlirimin që u shpallet robërve:

Por këto gjëra mund të kuptohen edhe për të vdekurit, që, të zënë robër, u çliruan nga sundimi i ferrit me anë të Ngjalljes së Krishtit.

Origjeni (rreth 185–254)

Predikime mbi Ungjillin sipas Llukës (mbi Llukën 4:16–30) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://isidore.co/aquinas/english/CALuke.htm

Mbi të varfrit të cilëve u predikohet Ungjilli:

Me të varfrit ai nënkupton kombet johebrenj, sepse ishin të varfër, nuk zotëronin fare asgjë dhe nuk kishin as Perëndi, as Ligj, as Profetë, as drejtësi, as virtytet e tjera.

Shën Ambrozi i Milanos (rreth 339–397)

Shtjellim i Ungjillit sipas Llukës (mbi Llukën 4:16–30) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://isidore.co/aquinas/english/CALuke.htm

Mbi Zotin që nuk përçmoi as detyrën e lexuesit:

Zoti në çdo gjë u përul aq shumë në bindje, sa nuk përçmoi as detyrën e lexuesit

Mbi mrekullitë që u mohohen ziliqarëve:

Por kjo jepet si shembull, se më kot pret ndihmën e mëshirës hyjnore, në qoftë se ua ke smirë të tjerëve frytet e virtytit të tyre. Zoti i përbuz ziliqarët dhe ua heq mrekullitë e fuqisë së tij atyre që kanë smirë për bekimet e tij hyjnore te të tjerët.

Shën Beda i Nderuar (rreth 673–735)

Shtjellim i Ungjillit sipas Llukës (mbi Llukën 4:16–30) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://isidore.co/aquinas/english/CALuke.htm

Mbi vitin e mirëpritur të Zotit, që shtrihet përtej predikimit të tij:

Sepse jo vetëm ai vit ishte i mirëpritur, në të cilin predikoi Zoti ynë, por edhe ai në të cilin predikon Apostulli, kur thotë: Ja, tani është koha e mirëpritur.

Mbi Naamanin Sirian si figurë e popullit johebre:

Sepse Naamani, që do të thotë i bukur, përfaqëson popullin johebre, të cilit i urdhërohet të lahet shtatë herë, sepse shpëton ai pagëzim që e ripërtërin Fryma shtatëfishe.

Burimet patristike

Lexo burimet: Cyril of Alexandria on Luke, Sermon XII (tertullian.org) · Catena Aurea on Luke (isidore.co)