Të gjitha leximetligjëratë

Urrejtja e Botës dhe Premtimi i Ngushëlluesit

John 15:18–16:33 · Java e Pësimeve në Jerusalem

John 15:18–27

f the world hate you, ye know that it hated me before it hated you. 19If ye were of the world, the world would love his own: but because ye are not of the world, but I have chosen you out of the world, therefore the world hateth you. 20Remember the word that I said unto you, The servant is not greater than his lord. If they have persecuted me, they will also persecute you; if they have kept my saying, they will keep yours also. 21But all these things will they do unto you for my name’s sake, because they know not him that sent me. 22If I had not come and spoken unto them, they had not had sin: but now they have no cloak for their sin. 23He that hateth me hateth my Father also. 24If I had not done among them the works which none other man did, they had not had sin: but now have they both seen and hated both me and my Father. 25But this cometh to pass, that the word might be fulfilled that is written in their law, They hated me without a cause. 26But when the Comforter is come, whom I will send unto you from the Father, even the Spirit of truth, which proceedeth from the Father, he shall testify of me: 27And ye also shall bear witness, because ye have been with me from the beginning.

King James Version · public domain

Joani 15:18–27

dë u ka mëri juve bota, di-e-ni se mua më ka pasurë mëri më përpara se juve. 19Të ishitë prej botësë, bota dotë donte të-sajnë; po me-qënë-që nukë jini nga bota, po un’ u sgjodha juve nga bota, përandaj u ka mëri juve bota. 20Mbani mënt fjalënë që u thashë unë juve, Nukë ka shërbëtuar më të-math se i zoti. Ndë ndoqnë mua, dot’u ndjekënë edhe juve; ndë ruajtnë fjalënë t’ime, dotë ruanjënë edhe t’uajnë. 21Po të-gjitha këto dot’u’a bënjënë juve për emërinë t’im, sepse nuk’ e dinë atë që më dërgoj. 22Të mos kishnjam ardhurë e të mos u kishnjam folur’ atyre, nukë dotë kishinë faj; po ndashti nukë kanë ç’të thonë për fajin’ e tyre. 23Ay që më ka mëri mua, e ka mëri edhe t’im Atë. 24Të mos kishnjam bërë ndër ata ato punë që s’i ka bërë asndonjë tjatërë, nukë dotë kishinë faj; po ndashti edhe panë, edhe na patnë mëri edhe mua edhe t’im Atë. 25Po këjo ubë, që të mbushetë fjala që është shkruarë ndë nomt t’atyreve, “Më patnë mëri pa ndonjë farë punë.” 26Po kur të vinjë Ngushullimtari, të-cilinë dot’u’a dërgonj unë juve prej Atit, Fryma e së-vërtetësë, që del nga Ati, ay dotë dëshmonjë për mua. 27Po edhe ju dëshmoni, sepse që ndë kryet jeni bashkë me mua.

Kristoforidhi, Dhiata e Re Toskërisht 1879 · zotërim publik

Me fjalët e tyre

Sepse Ai, duke dëshmuar Vetë dhe duke u dhënë dëshmitarëve të tillë një guxim të pathyeshëm, ua hoqi frikën miqve të Krishtit dhe e shndërroi në dashuri urrejtjen e armiqve të Tij.

Shën Agustini i Hiponit, Traktate mbi Ungjillin sipas Joanit, Traktati 92 (mbi Joanin 15:26–27)

Urrejtja e Botës dhe Premtimi i Ngushëlluesit (Joani 15:18–16:33)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.


Shën Joan Gojarti (rreth 347–407)

Predikime mbi Ungjillin sipas Joanit, Predikimet 77–79 (mbi Joanin 15:18–16:33) Burimi: përkth. G. T. Stupart, Nicene and Post-Nicene Fathers, Seria e Parë, Vëll. 14. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf114.iv.lxxix.html

Mbi arsyen përse urrejtja e botës i bën dishepujt imitues të Zotit të tyre:

Ai tregoi se pikërisht në këtë pikë ata do të ishin më së shumti imituesit e Tij. Sepse, ndërsa Krishti ishte në mish, njerëzit bënin luftë me Të, por, kur Ai u ngrit lart, beteja më pas ra mbi ta. Atëherë, ngaqë për shkak të numrit të tyre të pakët ata ishin të tmerruar që do të përballeshin me sulmin e një turme kaq të madhe, Ai ua ngre shpirtin duke u thënë se ishte shkak i veçantë gëzimi që urreheshin prej tyre: "Sepse kështu do të merrni pjesë në vuajtjet e Mia."

Mbi nderin e Frymës, se është e leverdishme që Mësuesi të largohet e Ngushëlluesi të vijë:

Ç'thonë këtu ata që nuk mbajnë mendimin e duhur për Frymën? A është "e leverdishme" që zotëria të largohet e shërbëtori të vijë? A e sheh sa i madh është nderi i Frymës?

Mbi arsyen përse dishepujt nuk duhet të ligështohen, meqë Mësuesi i tyre ka ngadhënjyer:

Por zgjojini mendjet tuaja, sepse s'do të pësoni asgjë të tmerrshme. Kur zotëria ka dalë fitimtar mbi armiqtë e tij, dishepujt nuk duhet të ligështohen.


Shën Kirili i Aleksandrisë (rreth 376–444)

Komente mbi Ungjillin sipas Joanit, Librat 10–11 (mbi Joanin 16:7–22) Burimi: përkth. T. Randell, Library of Fathers, 1885. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.tertullian.org/fathers/cyril_on_john_10_book10.htm

Mbi arsyen përse largimi i Krishtit është i leverdishëm, që të marrim pjesë në Frymën e Shenjtë:

Megjithatë, ishte pa dyshim e nevojshme që ne të bëheshim pjesëmarrës dhe pjesëtarë të Natyrës Hyjnore të Fjalës ... Por ishte e pamundur ta arrinim këtë në ndonjë mënyrë tjetër, veçse nëpërmjet bashkësisë dhe pjesëmarrjes në Frymën e Shenjtë.

Mbi gruan në lindje, dhembjet e së cilës patjetër mbarojnë me gëzim:

Sepse vëreni sa me ngulm i bind ata, me një shembull të dukshëm, për nevojën e durimit dhe për të mos u tronditur tepër nga vështirësitë a hidhërimet, në qoftë se ato patjetër dhe pashmangshmërisht do të mbarojnë me gëzim.


Teofilakti i Ohrit (rreth 1055–1107)

Shpjegim i Ungjillit sipas Joanit (mbi Joanin 15:26–27) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Joanin, përkth. J. H. Newman, 1845. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://archive.org/details/CatenaAureaNewEdV6

Mbi ndryshimin midis të qenit i dërguar dhe të burimit, dhe mbi burimin e veçantë të Frymës:

Diku tjetër Ai thotë se Ati e dërgon Frymën; tani thotë se e dërgon Vetë: "të Cilin Unë do t'jua dërgoj"; duke shpallur kështu barazinë e Atit dhe të Birit. ... Kur thuhet se Ai buron, mos e kupto burimin e Tij si një dërgim të jashtëm, siç u jepet frymëve shërbyese, por si një burim të veçantë e të dallueshëm, të tillë që është i vërtetë vetëm për Frymën e Shenjtë. Të burosh nuk është e njëjta gjë me të qenit i dërguar, por është natyra thelbësore e Frymës së Shenjtë, si ajo që vjen prej Atit.


Shën Agustini i Hiponit (354–430)

Traktate mbi Ungjillin sipas Joanit, Traktatet 92 dhe 103 (mbi Joanin 15:26–16:33) Burimi: përkth. John Gibb dhe James Innes, Nicene and Post-Nicene Fathers, Seria e Parë, Vëll. 7. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf107.iii.xciii.html

Mbi mënyrën se si dëshmia e Frymës e ktheu në dashuri urrejtjen e armiqve (Traktati 92):

Sepse Ai, duke dëshmuar Vetë dhe duke u dhënë dëshmitarëve të tillë një guxim të pathyeshëm, ua hoqi frikën miqve të Krishtit dhe e shndërroi në dashuri urrejtjen e armiqve të Tij.

Mbi mënyrën se si dishepujt e mundën botën vetëm në Të (Traktati 103):

Sepse, kur morën Frymën e Shenjtë, u punua në ta pikërisht ajo gjendje që u përshkruhet tani me fjalët: "Merrni zemër, Unë e kam mundur botën." Ata morën zemër dhe ngadhënjyen. Por në kë, veçse në Të? Sepse Ai nuk do ta kishte mundur botën, po të mbetej ende që ajo t'i mundte gjymtyrët e Tij.


Shën Grigori i Madh (rreth 540–604)

Predikime mbi Ezekielin (mbi Joanin 15:18–19) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Joanin, përkth. J. H. Newman, 1845. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://archive.org/details/CatenaAureaNewEdV6

Mbi arsyen përse nënçmimi i të çoroditurve është lëvdata e të krishterit:

Sepse nënçmimi i të çoroditurve është lëvdata jonë. Nuk ka asgjë të keqe të mos u pëlqesh atyre që nuk i pëlqejnë Perëndisë. Sepse askush nuk mund t'i pëlqejë Perëndisë dhe armiqve të Perëndisë me një e të njëjtin veprim. Tregon se nuk është mik i Perëndisë ai që i pëlqen armikut të Tij; dhe ai shpirti i të cilit i është nënshtruar së Vërtetës, do të duhet të përleshet me armiqtë e asaj të Vërtete.

Burimet patristike