Mjerimet kundër skribëve dhe farisenjve (Mateu 23; Marku 12:38–40; Lluka 20:45–47)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.

---

Shën Joan Gojarti (c. 347–407)

Predikime mbi Ungjillin sipas Mateut, Predikimet 72–74 (mbi Mateun 23:1–39) Burimi: përkth. në Nicene and Post-Nicene Fathers, Seria e Parë, Vëll. 10. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://ccel.org/ccel/schaff/npnf110

Mbi "Skribët dhe farisenjtë rrinë ulur në fronin e Moisiut", që dëgjuesit e tij të mos i përbuznin mësuesit, edhe pse u rrinin larg veprave të tyre:

Sido që të jetë, Ai ua përforcoi autoritetin aq shumë, ndonëse ishin njerëz të ligj, sa që edhe pas një akuze kaq të rëndë tha: "Gjithçka që t'ju urdhërojnë ta bëni, bëjeni." Sepse nuk flasin fjalët e veta, por të Perëndisë, ato që Ai i caktoi si ligje me anë të Moisiut.

Mbi dashurinë për vendet e para, për përshëndetjet dhe për titullin Rabbi:

Dhe tani më vjen madje të qaj, kur dëgjoj për vendet e para dhe për përshëndetjet, dhe mendoj sa të këqija lindën që andej për kishat e Perëndisë

Mbi thirrjen e përsëritur "O Jerusalem, Jerusalem", si zërin e atij që mëshiron dhe do qytetin që duhet ta ndëshkojë:

Ç'do të thotë përsëritja? kjo është mënyra e atij që e mëshiron, e vajton dhe e do fort.

Mbi klloçkën që do të mblidhte zogjtë e vet, shëmbëlltyra e dhembshurisë së tij mbrojtëse:

Dhe këtë e thotë për të treguar se ata gjithnjë shpërndaheshin me mëkatet e veta. Ndërsa dashurinë e tij e tregon me anë të krahasimit; sepse vërtet kjo krijesë ka dashuri të ngrohtë ndaj zogjve të vet.

Shën Kirili i Aleksandrisë (c. 376–444)

Komente mbi Ungjillin sipas Llukës, Predikimi 137 (mbi Llukën 20:45–47) Burimi: përkth. R. Payne Smith, Library of Fathers, 1859. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.tertullian.org/fathers/cyril_on_luke_13_sermons_135_145.htm

Mbi "Ruhuni nga skribët", që dishepujt të mos ndanin veset e fshehura pas një shfaqjeje devotshmërie:

Prandaj, me dobi, që ta ruajë shoqërinë e dishepujve të shenjtë të lirë nga faje kaq të turpshme, Ai dëshmon, duke thënë: "Ruhuni nga skribët dhe farisenjtë"; domethënë, mos u bëni pre e veseve të tyre, as pjesëtarë të mospërfilljes së tyre ndaj Perëndisë. Sepse cili ishte zakoni i tyre? Të ecnin nëpër rrugë të veshur bukur, duke tërhequr pas vetes një dinjitet të fryrë, që të fitonin kështu lëvdatat e atyre që i shihnin.

Mbi rrënjën e refuzimit të tyre për t'u mësuar, dashurinë për lëvdatë dhe lakminë për fitim:

Ata ishin të vendosur të mos hiqnin dorë nga dashuria e tyre e lindur për lëvdatë, as të braktisnin lakminë e tyre të mallkuar për para.

Origjeni (c. 185–254)

Komente mbi Mateun (mbi Mateun 23:25–26) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxiii.html

(Origjeni citohet këtu vetëm për këtë lexim moral; disa nga hamendësimet e tij u dënuan në vitin 553, dhe emri i tij përdoret me atë kujdes.)

Mbi pastrimin e së jashtmes së kupës, ndërkohë që e brendshmja është plot me grabitje:

Ky fjalim na mëson se duhet të nxitojmë të bëhemi të drejtë, jo të dukemi të tillë. Sepse ai që kërkon të quhet i tillë, pastron të jashtmen dhe kujdeset për gjërat që duken, por lë pas dore zemrën dhe ndërgjegjen.

Shën Jeronimi (c. 347–420)

Komente mbi Mateun (mbi Mateun 23:23–27) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxiii.html

Mbi dhënien e së dhjetës për mendrën e koprën, ndërsa lihen pas dore gjërat më të rënda të ligjit:

Zoti kishte urdhëruar që, për mbajtjen e priftërinjve dhe të levitëve, pjesa e të cilëve ishte vetë Zoti, të dhjetat e çdo gjëje të silleshin në tempull. Prandaj farisenjtë (për të lënë mënjanë shtjellimet mistike) merakoseshin vetëm për këtë, që këto gjëra të vogla të paguheshin, kurse i çmonin fort pak gjërat e tjera që ishin të rënda.

Mbi varret e zbardhura, të bukura nga jashtë e plot ndyrësi përbrenda:

Varret zbardhen nga jashtë me gëlqere dhe zbukurohen me mermer të lyer me ar e me ngjyra të ndryshme, por përbrenda janë plot me eshtra të vdekurish. Kështu mësuesit e shtrembër, që mësojnë një gjë e bëjnë një tjetër, shtiren si të pastër në veshje dhe si të përulur në të folur, por përbrenda janë plot me çdo ndyrësi, lakmi dhe epsh.

Shën Hilari i Puatjesë (c. 310–367)

Komente mbi Mateun (mbi Mateun 23:17–19) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxiii.html

Mbi udhëheqësit e verbër që betohen për arin e jo për tempullin që e shenjtëron arin:

Sepse, që kur ka ardhur Krishti, mbështetja te Ligji është e kotë; sepse jo Krishti shenjtërohet nga Ligji, por Ligji nga Krishti, tek i cili ai prehet si mbi një ndenjëse a fron; kështu janë të marrë e të verbër ata që, duke shpërfillur shenjtëruesin, u japin nder gjërave të shenjtëruara.

Shën Grigori i Madh (c. 540–604)

Moralia in Job (mbi Mateun 23:24) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxiii.html

Mbi sitjen e mushkonjës dhe gëlltitjen e devesë:

Mushkonja të pickon ndërsa gumëzhin; deveja e përkul kurrizin për të marrë ngarkesën e vet. Judenjtë, pra, "sitën mushkonjën", kur u lutën që t'u lirohej grabitësi kryengritës; dhe gëlltitën devenë, kur kërkuan me britma vdekjen e Atij që kishte marrë vullnetarisht mbi vete barrën e vdekshmërisë sonë.