Të gjitha leximetmrekulli

Shërimi i veshit të Malkut

Luke 22:49–51; John 18:10–11 · Java e Pësimeve në Jerusalem

Luke 22:49–51

hen they which were about him saw what would follow, they said unto him, Lord, shall we smite with the sword? 50And one of them smote the servant of the high priest, and cut off his right ear. 51And Jesus answered and said, Suffer ye thus far. And he touched his ear, and healed him.

King James Version · public domain

Lluka 22:49–51

dhe ata që ishinë rreth ati kur panë, se ç’dotë bënej, i thanë, Zot, t’u bjemë me thikë? 50Edhe një nga ata i ra shërbëtorit të kryepriftit, edhe i preu veshn’ e djathtë. 51Po Jisuj upërgjeq e tha, Ler-e-ni gjer këtu; edhe zuri veshn’ e ati, edhe e shëroj.

Kristoforidhi, Dhiata e Re Toskërisht 1879 · zotërim publik

Me fjalët e tyre

Por Jisui edhe këtu bën një mrekulli, duke treguar njëkohësisht se ne duhet t'u bëjmë mirë atyre që na bëjnë keq, dhe duke zbuluar fuqinë e Tij. Prandaj Ai ia shëroi veshin shërbëtorit dhe i tha Pjetrit se "Të gjithë ata që rrokin shpatën, nga shpata do të vdesin".

Shën Joan Gojarti, Predikime mbi Ungjillin sipas Joanit, Predikimi 83, seksioni 2 (NPNF1, Vëll. 14)

Shërimi i Veshit të Malkut (Lluka 22:50–51; Joani 18:10–11)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.


Shën Joan Gojarti (rreth 347–407)

Nga Predikimet e tij mbi Ungjillin e Mateut (Predikimi 84, mbi Mateun 26:51–54), përkthim NPNF. Në zotërim publik.

Mbi shpatat, qortimin e Pjetrit, dhe mrekullinë e shërimit:

Por nga ishin shpatat aty? Ato kishin ardhur nga darka e nga tryeza. Kishte gjasa edhe që të kishte shpata për shkak të qengjit ... Prandaj edhe Pjetri qortohet që e përdori, dhe me një kërcënim të rëndë. Sepse ai po i kundërvihej shërbëtorit që erdhi, me zjarr vërtet, por jo duke mbrojtur veten, por duke e bërë këtë në mbrojtje të Zotit të vet. Krishti megjithatë nuk lejoi që të vinte ndonjë e keqe. Sepse Ai e shëroi atë dhe bëri një mrekulli të madhe, të mjaftueshme për të treguar njëherazi durimin e fuqinë e Tij, si dhe dashurinë e butësinë e dishepullit të Tij.

Mbi dy gjërat me të cilat Krishti i ngushëlloi:

Dhe me këto dy gjëra Jisui i ngushëlloi: së pari, me ndëshkimin e atyre që kurdisnin kundër Tij, sepse të gjithë ata, thotë Ai, që rrokin shpatën, prej shpate do të vdesin; së dyti, ngaqë Jisui nuk i pësonte këto gjëra kundër vullnetit të Tij, sepse, thotë Ai, Unë mund t'i lutem Atit tim.

Mbi kujdesin e Jisuit për armiqtë e Tij deri në orën e fundit:

Shih sesi edhe deri në orën e fundit, dhe në vetë çastin e tradhtimit, Jisui i bëri të gjitha për përmirësimin e tyre, duke shëruar, duke profetizuar, duke kërcënuar.


Shën Kirili i Aleksandrisë (rreth 376–444)

Komente mbi Ungjillin sipas Llukës, Predikimi CXLVIII (mbi Llukën 22:47–53) Burimi: përkth. R. Payne Smith, 1859. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.tertullian.org/fathers/cyril_on_luke_14_sermons_146_156.htm

Mbi mësimin që synonin të jepnin shpatat e nxjerra të nxënësve rreth zellit të krishterë:

Dhe me këtë na ka dhënë edhe një shembull se si duhet ta ruajmë të paprekur dashurinë tonë ndaj Tij dhe se deri ku mund të arrijë zelli i flaktë i përshpirtërisë sonë. Sepse Ai nuk do që ne të përdorim shpata për t’u kundërvënë armiqve, por më shumë, duke përdorur dashurinë dhe maturinë, kështu duhet të triumfojmë fuqishëm mbi ata që na kundërshtojnë.

Mbi shërimin e veshit si shenjë e vetë dinjitetit të Krishtit, dhënë edhe atyre që kishin ardhur ta zinin:

Dhe kështu, pra, Shpëtimtari e zbut vrullin e pamatur të apostujve të shenjtë, dhe, duke e penguar shembullin e një vepre të tillë, shpall se ata që janë të parët në fenë e Tij s’kanë kurrfarë nevoje për shpata. Dhe me dinjitet hyjnor e shëroi atë që kishte marrë goditjen, e kështu u dha atyre që kishin ardhur ta zinin edhe këtë shenjë hyjnore për dënimin e tyre.

Mbi Mundimin si plotësisht të vullnetshëm — që asnjë forcë s’mbizotëroi mbi Të:

Kjo ndodhi që ata të mësonin se Mundimi i Tij nuk i ndodhi pa vullnetin e Tij, e as që do të mund ta kishin zënë, po të mos kishte pranuar të kapej.


Teofilakti i Ohrit (rreth 1055–1107)

Nga Shpjegimi i tij mbi Ungjillin e Llukës, siç përmblidhet në Catena Aurea mbi Llukën. Në zotërim publik.

Mbi zellin e dishepujve, dhe Pjetrin që godet pa pritur:

Dishepujt ndizen nga zelli, dhe nxjerrin shpatat e tyre. Por nga i kanë shpatat? Sepse kishin therur qengjin, dhe ishin larguar nga festa ... por Pjetri, gjithmonë i zjarrtë në mbrojtje të Zotit të vet, nuk pret leje, por menjëherë i bie shërbëtorit të Kryepriftit.


Shën Ambrozi i Milanos (rreth 339–397)

Nga Shtjellimi i tij mbi Ungjillin e Llukës, siç përmblidhet në Catena Aurea mbi Llukën. Në zotërim publik.

Mbi burimin e veprimit të Pjetrit në zellin e tij për ligjin:

Sepse Pjetri, që e njihte mirë ligjin e ishte plot dashuri të zjarrtë, ngaqë e dinte se Finehasit iu llogarit për drejtësi që kishte vrarë njerëzit përdhosës, i ra shërbëtorit të Kryepriftit.


Shën Agustini i Hiponit (354–430)

Nga Traktatet e tij mbi Ungjillin e Joanit, siç përmblidhen në Catena Aurea mbi Joanin. Në zotërim publik.

Mbi veshin e prerë e të shëruar, dhe çfarë shenjon:

Emri Malk do të thotë: ai që do të mbretërojë. Çfarë tjetër, pra, tregon veshi i prerë për Zotin tonë e i shëruar prej Tij, veçse heqjen e të vjetrës dhe krijimin e diçkaje të re: një dëgjim në risinë e Frymës, e jo në vjetërsinë e shkronjës? ... shërimi përfytyron lirinë.

Mbi Krishtin që dënoi veprën dhe kërkoi durim:

Zoti ynë e dënoi veprimin e Pjetrit dhe e ndaloi të vazhdonte më tej: "Atëherë Jisui i tha Pjetrit: 'Fute shpatën tënde në mill'." Ai duhej të këshillohej të kishte durim: dhe kjo u shkrua për mësimin tonë.

Mbi kupën e dhënë prej Atit, Dhënësi e Pirësi i së cilës janë një:

Kupa që iu dha Atij prej Atit, është e njëjta gjë me atë që thotë Apostulli, Ai që nuk e kurseu Birin e Vet, por e dorëzoi për të gjithë ne. Por Dhënësi i kësaj kupe dhe Pirësi i saj janë një e i njëjti, siç thotë po ai Apostull: Krishti na deshi dhe dha Veten për ne.

Burimet patristike