Ndërtuesit e Mençur dhe të Marrë (Mateu 7:24–27; Lluka 6:46–49)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.

---

Shën Kirili i Aleksandrisë (rreth 376–444)

Komentet mbi Ungjillin sipas Llukës, Predikimi 34 (mbi Llukën 6:46–49) Burimi: përkth. R. Payne Smith, 1859. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.tertullian.org/fathers/cyril_on_luke_03_sermons_26_38.htm

Kirili e jep fjalën e Zotit si tekstin e tij:

Kushdo që vjen tek Unë e dëgjon fjalët e Mia dhe i bën ato, do t'ju tregoj kujt i ngjan. Ai i ngjan një njeriu që ndërton një shtëpi, i cili gërmoi dhe e bëri të thellë, dhe vuri një themel mbi shkëmb: dhe kur erdhi një vërshim, lumi u përplas mbi atë shtëpi, dhe nuk mundi ta tundte, sepse ishte ndërtuar mirë.

Mbi thirrjen e Krishtit "Zot" që duhet të bëhet bindje:

Në qoftë se, pra, Krishtin, Shpëtimtarin e të gjithë neve, e quajmë Zot, le t'i bëjmë gjërat që Ai thotë. Sepse Ai vetë na mëson se cila është dobia e gatishmërisë sonë për të bërë atë që urdhërohet dhe cili është dëmi që vjen si pasojë refuzimit tonë për t'u bindur. Sepse Ai thotë: "Çdo njeri që dëgjon fjalët e mia dhe i bën...", i ngjan një njeriu që ndërton një shtëpi, dhe i vendos themelet fort mbi shkëmb: kurse ai që nuk bindet, ai i ngjan një njeriu që ndërton një shtëpi, por që nuk është kujdesur fare për qëndrueshmërinë e saj.

---

Shën Joan Gojarti (rreth 347–407)

Predikime mbi Ungjillin sipas Mateut, Predikimi 24 (mbi Mateun 7:21–27) Burimi: përkth. te Nicene and Post-Nicene Fathers, Seria e Parë, Vëll. 10. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.newadvent.org/fathers/200124.htm

Mbi shpërblimin që ndërtuesi i mençur e merr që në këtë jetë, jo vetëm në tjetrën:

Çfarë do të vuajnë ata që nuk i bëjnë (ndonëse bëjnë mrekulli), e keni dëgjuar; por duhet të dini edhe se çfarë do të gëzojnë ata që u binden të gjitha këtyre fjalëve; jo vetëm në jetën që vjen, por edhe këtu. Sepse "kushdo", thotë Ai, "që i dëgjon këto fjalë të mia dhe i bën, do të krahasohet me një njeri të mençur."

Mbi shkëmbin si qëndrueshmëria e mësimit të Krishtit, dhe mbi stuhitë si mundimet e jetës:

Me "shiun", "përmbytjet" dhe "erërat" këtu, Ai shpreh në mënyrë të figurshme fatkeqësitë dhe mundimet që i bien njeriut; si akuzat e rreme, kurthet, humbjet e atyre që duam, vdekjet, humbja e miqve, shqetësimet nga të huajt, të gjitha të këqijat e jetës sonë që mund të përmendë kushdo. Por para asnjërës prej tyre, thotë Ai, nuk dorëzohet një shpirt i ndërtuar në mënyrë të tillë; shkaku është sepse se është themeluar mbi shkëmb. Qëndrueshmërinë e mësimit të Tij e quan shkëmb; sepse vërtet urdhërimet e Tij janë më të forta se çdo shkëmb, duke e ngritur njeriun mbi të gjitha valët e punëve njerëzore.

Mbi dëgjimin si të pamjaftueshëm pa bindjen:

Ndonëse gjërat e thëna janë të mira, dëgjimi nuk mjafton për të pasur siguri, por duhet edhe bindja në vepra, dhe e gjitha qëndron kryesisht në këtë.

Mbi marrëzinë e atij që ndërton mbi rërë:

Dhe me të drejtë e quajti këtë njeri "të marrë": sepse çfarë mund të jetë më e marrë se të ndërtosh një shtëpi mbi rërë, dhe, ndërsa i nënshtrohesh mundimit, ta privosh veten nga fryti dhe prehja, e në vend të tyre të pësosh ndëshkim? Sepse edhe ata që ndjekin ligësinë mundohen, kjo është e qartë për këdo.

Mbi madhësinë e rrënimit:

Dhe nuk bie thjesht, por me fatkeqësi të madhe: sepse "i madh me të vërtetë", thotë Ai, "qe rrënimi i saj" ( i referohet shtëpisë së përmendur dhe më lart). Rreziku nuk është për gjëra të vogla, por për shpirtin, për humbjen e Qiellit dhe e atyre bekimeve të pavdekshme.

---

Shën Jeronimi (rreth 347–420)

siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik.

Mbi rërën si themeli i paqëndrueshëm i mësimit të rremë:

Mbi rërën, e cila është e shkrifët dhe nuk mund të lidhet në një masë të vetme, ndërtohet gjithë mësimi i heretikëve, që të bjerë.

---

Shën Hilari i Puatjesë (rreth 310–367)

siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik.

Mbi sulmin gjithnjë e më të fortë të stuhisë si shkallët e tundimit:

Me rrebeshet Ai nënkupton joshjet e kënaqësive të buta që hyjnë butësisht, me të cilat besimi në fillim ujitet si me rrëke të përhapura. Pastaj zbret vërshimi i përmbytjeve të rrëmbyera, domethënë lëvizjet e dëshirës më të egër. Dhe së fundi gjithë forca e stuhive shkatërrimtare tërbohet kundër besimit, domethënë e sulmojnë gjithë shpirtrat e mbretërisë së Djallit.

---

Shën Agustini i Hiponit (354–430)

Nga Predikimi i tij në Mal, siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik.

Mbi stuhitë që lexohen si të këqijat që e sulmojnë shpirtin:

Shiu, kur përdoret si simbol i së keqes kuptohet si errësira e bestytnisë; thashethemet e njerëzve krahasohen me erërat; përmbytja me epshin e mishit, sikur të vërshojnë mbi tokë, dhe sepse ajo që forcohet nga begatia (prosperiteti) thyhet nga fatkeqësia.

Vetëm ai që vepron mbetet i patundur:

Asnjë prej këtyre gjërave nuk e ka frikë ai që e ka shtëpinë të themeluar mbi shkëmb, domethënë ai që jo vetëm e dëgjon urdhrin e Zotit, por edhe e bën. Rreziku vjen për atë që dëgjon,por nuk i zbaton ato. Sepse askush nuk e bën të qëndrueshme në vetvete atë që urdhëron Zoti, përveçse duke vepruar.

Mbi gjithë Predikimin si shkëmbi i jetës së krishterë:

Ai e tregon mjaft qartë se ky predikim bëhet më i plotë nga të gjitha urdhërimet me të cilat formohet jeta e krishterë, kështu që me të drejtë ata që dëshirojnë të jetojnë sipas tyre mund të krahasohen me atë që ndërton mbi shkëmb.