Ndërtuesit e Mençur dhe të Marrë (Mateu 7:24–27; Lluka 6:46–49)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.

---

Shën Kirili i Aleksandrisë (rreth 376–444)lexo homilinë e plotë ›

Komentet mbi Ungjillin sipas Llukës, Predikimi 34 (mbi Llukën 6:46–49) Burimi: përkth. R. Payne Smith, 1859. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.tertullian.org/fathers/cyril_on_luke_03_sermons_26_38.htm

Kirili e jep fjalën e Zotit si tekstin e tij:

Kushdo që vjen tek unë, edhe dëgjon fjalët e mia, edhe i bën ato, do t'ju tregoj me kë ngjason. Ai ngjason me një njeri që ndërtonte një shtëpi, i cili gërmoi e thelloi, edhe vuri themel mbi shkëmb; edhe kur u bë përmbytje, lumi u përplas mbi atë shtëpi, po nuk mundi ta tundte, sepse ishte ndërtuar mirë.

Mbi thirrjen e Krishtit "Zot" që duhet të bëhet bindje:

Në qoftë se, pra, e quajmë Krishtin, Shpëtimtarin e të gjithë neve, Zot, le të bëjmë ato që ai thotë. Sepse ai vetë na mëson se cila është dobia kur pranojmë të bëjmë atë që na urdhërohet, dhe cila humbja kur nuk duam të bindemi. Sepse thotë: «Kushdo që dëgjon fjalët e mia dhe i bën, i ngjan një njeriu që ndërton shtëpi dhe i vë themelet fort mbi shkëmb», kurse ai që nuk bindet, edhe ai i ngjan një njeriu që ndërton një shtëpi, por që s'është kujdesur aspak për qëndrueshmërinë e saj.

---

Shën Joan Gojarti (rreth 347–407)lexo homilinë e plotë ›

Predikime mbi Ungjillin sipas Mateut, Predikimi 24 (mbi Mateun 7:21–27) Burimi: përkth. te Nicene and Post-Nicene Fathers, Seria e Parë, Vëll. 10. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.newadvent.org/fathers/200124.htm

Mbi shpërblimin që ndërtuesi i mençur e merr që në këtë jetë, jo vetëm në tjetrën:

ç'do të pësojnë ata që nuk i bëjnë, ndonëse bëjnë mrekulli, e keni dëgjuar; por duhet të dini edhe se ç'do të gëzojnë ata që u binden të gjitha këtyre fjalëve, jo vetëm në jetën e ardhshme, por qysh këtu. «Sepse kushdo», thotë Ai, «që i dëgjon këto fjalë të miat dhe i bën, do t'i ngjajë një njeriu të urtë.»

Mbi shkëmbin si qëndrueshmëria e mësimit të Krishtit, dhe mbi stuhitë si mundimet e jetës:

Me «shiun» këtu, me «vërshimet» e me «erërat», Ai shpreh me anë figure fatkeqësitë dhe vuajtjet që i bien njeriut: shpifjet, kurthet, humbjet e të dashurve, vdekjet, humbjen e miqve, shqetësimet nga të huajt, tërë të këqijat e jetës sonë që mund të përmendë ndokush. «Por asnjërës prej tyre», thotë Ai, «nuk i dorëzohet një shpirt i tillë; dhe shkaku është se është themeluar mbi shkëmb.» Ai e quan shkëmb qëndrueshmërinë e mësimit të Vet, sepse në të vërtetë urdhërimet e Tij janë më të forta se çdo shkëmb dhe e ngrenë njeriun mbi të gjitha valët e punëve njerëzore.

Mbi dëgjimin si të pamjaftueshëm pa bindjen:

ndonëse fjalët e thëna janë të mira, të dëgjuarit s'mjafton për siguri, por duhet edhe bindja në vepra, dhe gjithçka qëndron kryesisht te kjo.

Mbi marrëzinë e atij që ndërton mbi rërë:

Dhe me të drejtë e quajti «të marrë» këtë njeri, sepse ç'mund të jetë më pa mend se dikush që ndërton shtëpi mbi rërë dhe, ndërsa i nënshtrohet mundit, e privon veten nga fryti e nga prehja, e në vend të tyre pëson dënim? Sepse që edhe ata që ndjekin ligësinë mundohen shumë, kjo është e qartë për këdo

Mbi madhësinë e rrënimit:

Dhe jo vetëm që rrëzohet, por me fatkeqësi të madhe, sepse «i madh», thotë Ai, «qe rrëzimi i saj.» Rreziku s'është për gjëra të vogla, por për shpirtin, për humbjen e qiellit dhe të atyre të mirave të pavdekshme.

---

Shën Jeronimi (rreth 347–420)

siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik.

Mbi rërën si themeli i paqëndrueshëm i mësimit të rremë:

Mbi rërën, e cila është e shkrifët dhe nuk mund të lidhet në një masë të vetme, ndërtohet gjithë mësimi i heretikëve, që të bjerë.

---

Shën Hilari i Puatjesë (rreth 310–367)

siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik.

Mbi sulmin gjithnjë e më të fortë të stuhisë si shkallët e tundimit:

Me rrebeshet Ai nënkupton joshjet e kënaqësive të buta që hyjnë butësisht, me të cilat besimi në fillim ujitet si me rrëke të përhapura. Pastaj zbret vërshimi i përmbytjeve të rrëmbyera, domethënë lëvizjet e dëshirës më të egër. Dhe së fundi gjithë forca e stuhive shkatërrimtare tërbohet kundër besimit, domethënë e sulmojnë gjithë shpirtrat e mbretërisë së Djallit.

---

Shën Agustini i Hiponit (354–430)

Nga Predikimi i tij në Mal, siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik.

Mbi stuhitë që lexohen si të këqijat që e sulmojnë shpirtin:

Shiu, kur përdoret si simbol i së keqes kuptohet si errësira e bestytnisë; thashethemet e njerëzve krahasohen me erërat; përmbytja me epshin e mishit, sikur të vërshojnë mbi tokë, dhe sepse ajo që forcohet nga begatia (prosperiteti) thyhet nga fatkeqësia.

Vetëm ai që vepron mbetet i patundur:

Asnjë prej këtyre gjërave nuk e ka frikë ai që e ka shtëpinë të themeluar mbi shkëmb, domethënë ai që jo vetëm e dëgjon urdhrin e Zotit, por edhe e bën. Rreziku vjen për atë që dëgjon,por nuk i zbaton ato. Sepse askush nuk e bën të qëndrueshme në vetvete atë që urdhëron Zoti, përveçse duke vepruar.

Mbi gjithë Predikimin si shkëmbi i jetës së krishterë:

Ai e tregon mjaft qartë se ky predikim bëhet më i plotë nga të gjitha urdhërimet me të cilat formohet jeta e krishterë, kështu që me të drejtë ata që dëshirojnë të jetojnë sipas tyre mund të krahasohen me atë që ndërton mbi shkëmb.