Mbi të Demonizuarit e Gadarës (Mateu 8:28–34)

Ndërsa Mateu tregon se ishin dy ata që ishin të munduar nga demonët, kurse Marku dhe Lluka përmendin vetëm një, duhet të kuptosh se njëri prej tyre ishte njeri me emër; gjithë ai vend pikëllohej për të dhe kujdesej shumë për shërimin e tij, prandaj edhe fama e kësaj mrekullie u përhap më gjerë.

Perëndia u njoh prej tyre vetëm aq sa ishte dëshira e Tij të njihej; dhe i pëlqeu të njihej aq sa ishte e nevojshme. Prandaj u njoh prej tyre jo ashtu siç është Jeta e amshuar, dhe Drita që ndriçon të mirët, por me anë të disa pasojave të përkohshme të shkëlqimit të Tij, dhe shenjave të pranisë së Tij të fshehtë, që u janë të dukshme frymëve engjëllore ndonëse të liga, më shumë sesa dobësisë së natyrës njerëzore.

Ose ngaqë u ra papritur ajo që e prisnin vërtet, por e mendonin më të largët; ose ngaqë mendonin se shkatërrimi i tyre qëndronte në këtë, që, kur të njiheshin, do të përbuzeshin; ose ngaqë kjo ishte para ditës së gjykimit, kur do të ndëshkoheshin me dënim të përjetshëm.