Lypni, Kërkoni, Trokitni (Mateu 7:7–11; Lluka 11:9–13)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.

---

Shën Joan Gojarti (rreth 347–407)

Predikime mbi Ungjillin sipas Mateut, Predikimi 23 (mbi Mateun 7:7–11). Përkth. në Nicene and Post-Nicene Fathers, First Series, Vol. 10. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf110/npnf110.iii.XXIII.html

Mbi zellin që duan fjalët "kërkoni" dhe "trokitni", përtej të lypurit të thjeshtë:

Megjithatë, Ai nuk na urdhëroi thjesht të lypim, por me shumë ngulm e zell. Sepse ky është kuptimi i fjalës "kërkoni". Sepse ai që kërkon, duke i hequr të gjitha nga mendja, merret vetëm me atë që kërkohet dhe nuk krijon asnjë përfytyrim për asnjërin nga të pranishmit. ... Me të kërkuarit, pra, e shpalli këtë; me të trokiturit, se i afrohemi me zell e me mendje të ndezur.

Mbi mosdëshpërimin nëse dera nuk hapet menjëherë:

Edhe nëse nuk merr menjëherë, as atëherë mos u dëshpëro. Sepse për këtë Ai tha "trokit", për të treguar se, edhe po të mos e hapë menjëherë derën, ne duhet të qëndrojmë aty.

Mbi të kërkuarit e gjërave shpirtërore, që vetë kërkesa të mos e pengojë përgjigjen:

Kështu që, nëse nuk merr, shkaku pse nuk merr është se lyp një gur. ... Prandaj edhe ti mos lyp asgjë të kësaj bote, por të gjitha gjërat shpirtërore, dhe pa dyshim do të marrësh.

---

Shën Kirili i Aleksandrisë (rreth 376–444)

Komente mbi Ungjillin sipas Llukës, Predikimet 78–79 (mbi Llukën 11:9–13). Përkth. R. Payne Smith, Library of Fathers, 1859. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.tertullian.org/fathers/cyril_on_luke_07_sermons_66_80.htm

Mbi ngulmin në lutje dhe mosligështimin kur dhurata vonon:

Ngul këmbë në lutje; afroju Perëndisë, që i pëlqen të jetë i mirë; dhe këtë pa pushim. Edhe në qoftë se sheh që dhurata e hirit vonon, mos iu dorëzo lodhjes: mos u dëshpëro për bekimin që pret: mos e braktis shpresën që të është shtruar përpara

Mbi urtësinë atërore që nuk na jep atë që do të na dëmtonte, ashtu si bëjnë etërit tokësorë:

Etërit tokësorë nuk ua plotësojnë menjëherë e pa gjykim dëshirën bijve të tyre, por shpesh vonojnë, megjithëse ata lypin, e këtë jo se kanë dorë dorështrënguar, as sepse shohin (thjesht) atë që u pëlqen atyre që kërkojnë, por sepse marrin parasysh atë që është e dobishme e e nevojshme për sjelljen e tyre të mirë.

Mbi "frymën e mirë" te Lluka, si dhurata e hirit shpirtëror:

ju dini t'u jepni dhurata të mira fëmijëve tuaj: sa më tepër Ati juaj qiellor do t'u japë frymë të mirë atyre që ia kërkojnë? Dhe me "frymë të mirë" Ai nënkupton hirin shpirtëror, sepse ky është i mirë në çdo mënyrë, dhe, po ta marrë njeriu, do të bëhet fort i bekuar dhe i denjë për t'u admiruar.

Mbi gatishmërinë e Atit për të dhënë, kështu që ai që lyp e nuk merr përgjigje është vetë shkaku:

Fort i gatshëm, pra, është Ati ynë qiellor për të na dhënë dhurata, kështu që kushdo që nuk merr atë që lyp, është vetë shkaku i kësaj, sepse ai lyp, siç thashë, atë që Perëndia nuk do ta japë.

---

Shën Vasili i Madh (rreth 330–379)

Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën (mbi Llukën 11:9–13), përkth. J. H. Newman, 1841. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://isidore.co/aquinas/english/CALuke.htm

Mbi ofrimin e përpjekjes sonë, ndërsa i thërrasim Perëndisë për ndihmë, dhe mbi lutjen pa mendje të lëkundur:

I ka hije, pra, njeriut të ofrojë çdo gjë që i përket, por t'i thërrasë Perëndisë që ta ndihmojë. Tani, ndihmën Hyjnore duhet ta kërkojmë jo me plogështi, as me mendje që lëkundet sa andej-këtej, sepse i tilli jo vetëm nuk do të marrë atë që kërkon, por përkundrazi do ta nxisë Perëndinë në zemërim.

---

Shën Agustini i Hiponit (354–430)

Fjalimi i Zotit tonë në Mal, Libri II, Kapitulli 21 (mbi Mateun 7:7–11). Përkth. në Nicene and Post-Nicene Fathers, First Series, Vol. 6. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf106/npnf106.v.iii.xxi.html

Mbi detyrat e veçanta që kanë të lypurit, të kërkuarit dhe të trokiturit:

Të lypurit ka të bëjë me fitimin e shëndoshjes dhe të forcës së mendjes nëpërmjet kërkesës, që të jemi në gjendje të kryejmë ato detyra që janë urdhëruar; të kërkuarit, nga ana tjetër, ka të bëjë me gjetjen e së vërtetës. ... por kushdo që ka gjetur udhën e vërtetë, do të arrijë te vetë zotërimi, i cili, megjithatë, i hapet atij që troket.

Mbi ngulmimin që kërkon premtimi:

Për më tepër, një shpresë e madhe është dhënë dhe jepet nga Ai që nuk mashtron kur premton ... Prandaj nevojitet ngulmim, që të marrim atë që lypim, të gjejmë atë që kërkojmë dhe të hapet ajo ku trokasim.

---

Shën Jeronimi (rreth 347–420)

Komente mbi Mateun, siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun (mbi Mateun 7:7–11). Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.vii.html

Mbi atë që Zoti na mëson të lypim, pasi ka ndaluar lutjen për gjërat e mishit:

Pasi na kishte ndaluar më parë të luteshim për gjërat e mishit, Ai tani tregon çfarë duhet të lypim, duke thënë: "Lypni, dhe do t'ju jepet."

Mbi arsyen pse Ai na quan "të këqij", duke dënuar gjininë njerëzore në personin e apostujve:

Ose ndoshta ai i quajti apostujt të këqij, duke dënuar në personin e tyre tërë gjininë njerëzore, zemra e së cilës është e prirur drejt së keqes që në foshnjëri, siç lexojmë te Zanafilla. As nuk është çudi që Ai ta quajë këtë brez "të keq", ashtu si thotë edhe apostulli: "sepse ditët janë të liga."

---

Shën Ambrozi i Milanos (rreth 339–397)

Nga Shtjellimi i tij mbi Ungjillin sipas Llukës, siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën (mbi Llukën 11:9–13). Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://isidore.co/aquinas/english/CALuke.htm

Mbi shpresën për të marrë si arsyeja që na bind të lutemi pareshtur:

Arsyeja, pra, që na bind të lutemi shpesh, është shpresa për të marrë atë për të cilën lutemi.