Shërimi i turmave buzë detit (Mateu 15:29–31; Marku 3:7–12)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.

---

Shën Joan Gojarti (rreth 347–407)

Predikime mbi Ungjillin sipas Mateut, Predikimi 52 (mbi Mateun 15:29–31) Burimi: përkth. Sir George Prevost, rish. M. B. Riddle, Nicene and Post-Nicene Fathers, Seria e Parë, Vëll. 10. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf110.iii.LII.html

Mbi të sëmurët që i sollën lart në mal e i hodhën para këmbëve të Tij, dhe mbi dëshminë e dyfishtë të besimit të tyre:

Herë shkon vetë andej-këtej, herë rri e pret të sëmurët e bën t'ia sjellin të çalët lart në mal. Dhe nuk prekin më as edhe rrobën e Tij, por ngjiten një shkallë më lart, duke u hedhur para këmbëve të Tij; dhe e treguan dyfish besimin e tyre: së pari u ngjitën në mal ndonëse të çalë, e pastaj s'deshën asgjë tjetër veçse të hidheshin vetëm para këmbëve të Tij.

E madhe dhe e çuditshme ishte mrekullia: të shihje ata që dikur i bartnin, tani tek ecnin, e të verbrit që s'kishin nevojë për askënd t'i merrte për dore. Po, edhe numri i madh i të shëruarve, edhe lehtësia e shërimit të tyre, i mahnitën.

A e sheh se si gruan vërtet e shëroi me kaq vonesë, kurse këta menjëherë? Jo se këta janë më të mirë se ajo, por se ajo është më besimtare se ata. Prandaj, ndërsa te ajo e shtyn dhe e vonon dhuratën, për të treguar qëndrueshmërinë e saj, te këta ua jep menjëherë, duke ua mbyllur gojën hebrenjve mosbesimtarë e duke u prerë çdo shfajësim.

---

Teofilakti i Ohrit (rreth 1055–1107)

Shpjegim i Ungjillit sipas Markut (mbi Markun 3:7–12) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Markun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena2.iii.iii.html

Mbi tërheqjen e Zotit për t'u bërë mirë më shumë vetave, dhe mbi të huajt që përfitojnë atje ku të afërmit e Tij s'pranojnë:

Në të njëjtën kohë, sërish largohet, që, duke i lënë mosmirënjohësit, t'u bëjë mirë më shumë vetave ... Sirianët dhe sidonianët, ndonëse të huaj, marrin dobi nga Krishti; kurse të afërmit e Tij, hebrenjtë, e përndjekin. Kështu, s'ka dobi në farefisni, po të mos ketë ngjashmëri në mirësi.

Mbi arsyen pse kërkoi barkën e vogël:

Shih, pra, se si e fshehu lavdinë e Tij: kërkoi një barkë të vogël, që turma të mos e lëndonte, kështu që, kur të hipte në të, të mbetej i palënduar.

---

Shën Jeronimi (rreth 347–420)

Komente mbi Ungjillin sipas Mateut (mbi Mateun 15:29–31) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xv.html

Mbi kthimin e Zotit te deti i Galilesë pasi shëroi të bijën e kananeases:

Pasi shëroi të bijën e kësaj kananeaseje, Zoti kthehet në Jude, siç vijon: «Dhe Jisui u nis që andej e erdhi pranë detit të Galilesë.»

Mbi ngjitjen e Tij në mal:

Ngjitet në mal, që, si zog, t'i joshë zogjtë e njomë të fluturojnë.

---

Shën Beda i Nderuari (rreth 673–735)

Komente mbi Ungjillin sipas Markut (mbi Markun 3:7–12) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Markun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena2.iii.iii.html

Mbi arsyen pse u tërhoq te deti, dhe mbi shembullin që u dha dishepujve të Tij:

Iku prej pabesisë së tyre, sepse ende s'kishte ardhur ora e mundimit të Tij, dhe asnjë vend larg Jerusalemit nuk ishte i përshtatshëm për Mundimin e Tij. Me këtë, gjithashtu, u dha një shembull dishepujve të Tij: kur të pësojnë përndjekje në një qytet, të ikin në një tjetër.

Mbi të sëmurët dhe të demonizuarit, që të gjithë ranë përpara Tij:

Prandaj, të dyja palët ranë përpara Zotit: si ata që kishin plagët e sëmundjeve trupore, ashtu edhe ata që i mundonin frymërat e ndyra. Të sëmurët e bënë këtë thjesht për të fituar shëndetin, kurse të demonizuarit — ose më saktë, demonët brenda tyre — e bënë ngaqë, nën zotërimin e frikës së Perëndisë, u detyruan jo vetëm të binin përpara Tij, por edhe të lavdëronin madhështinë e Tij.

Mbi rrëfimin që demonët u shtrënguan të bënin, kundër arianëve:

Dhe këtu duhet të çuditemi me verbërinë e arianëve, të cilët, pas lavdisë së ngjalljes së Tij, e mohojnë Birin e Perëndisë, që demonët e pohojnë si Bir të Perëndisë, ndonëse Ai ishte ende i veshur me mish njeriu.