← Të gjitha leximetligjëratë

Zot, Zot: Kurrë nuk ju kam njohur

Matt 7:21–23; Luke 6:46 · Shërbesa e hershme në Galile

Matthew 7:21–23

ot every one that saith unto me, Lord, Lord, shall enter into the kingdom of heaven; but he that doeth the will of my Father which is in heaven. 22Many will say to me in that day, Lord, Lord, have we not prophesied in thy name? and in thy name have cast out devils? and in thy name done many wonderful works? 23And then will I profess unto them, I never knew you: depart from me, ye that work iniquity.

King James Version · public domain

Mateu 7:21–23

ukë dotë hynjë ndë mbretërit të qiejvet kushdo që më thotë, Zot, Zot; po ay që bën dashurimn’ e t’im Et që është ndë qiejt. 22Shumë veta dotë më thonë nd’atë ditë, Zot, Zot, nukë profitepsmë mb’emërit t’ënt, edhe mb’emërit t’ënt nxuarmë djaj, edhe mb’emërit t’ënt bëmë shumë çudira? 23Po atëhere dot’u rrëfenj atyre, Se kurrë nuk’ u kam njohurë juve; ikëni prej meje ju që keni punuarë paudhërinë.

Kristoforidhi, Dhiata e Re Toskërisht 1879 · zotërim publik

Me fjalët e tyre

Dhe prova e shenjtërisë nuk është të bësh mrekulli, por të duash të afërmin si veten, të mendosh drejt për Perëndinë, e për të afërmin më mirë se për veten.

Shën Grigori i Madh, Moralia in Job, Libri XX (mbi Mateun 7:21–23) (Catena Aurea)

Zot, Zot: Kurrë nuk ju kam njohur (Mateu 7:21–23; Lluka 6:46)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.


Shën Joan Gojarti (rreth 347–407)

Predikime mbi Ungjillin sipas Mateut, Predikimi XXIV (mbi Mateun 7:21–23) Burimi: përkth. në Nicene and Post-Nicene Fathers, Seria e Parë, Vëll. 10. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf110/npnf110.iii.XXIV.html

Mbi: përse thotë "vullnetin e Atit tim" e jo "vullnetin tim":

Përse nuk tha «por ai që bën vullnetin tim»? ... Dhe mund të shtohet gjithashtu se, në të vërtetë, Biri s'ka vullnet tjetër veç atij të Atit.

Mbi: thënien e tmerrshme "Kurrë nuk ju kam njohur":

Prandaj atyre ua tha edhe atë fjalë të tmerrshme: «Kurrë s'ju njoha», sepse janë të shumtë ata që Ai i urren qysh tani dhe që i kthen shpinën qysh para gjyqit.

Se të bësh mrekulli nuk sjell ndonjë përfitim, as mungesa e tyre ndonjë humbje, atje ku i kushtohet kujdes jetës:

Le të kemi frikë, pra, o të dashur, dhe le t'i kushtojmë kujdes të madh jetës sonë; le të mos e quajmë veten më të mjerë, ngaqë tani nuk bëjmë mrekulli. Kjo kurrë s'do të na sjellë ndonjë dobi, ashtu siç s'do të na dëmtojë që nuk i bëjmë, mjaft që t'i kushtojmë kujdes çdo virtyti. Sepse për mrekullitë borxhlinj jemi ne vetë, kurse për jetën e për veprat tona e kemi Perëndinë borxhli.


Shën Kirili i Aleksandrisë (rreth 376–444)

Komente mbi Ungjillin sipas Llukës, Fjalimi XXXIV (mbi Llukën 6:46) Burimi: përkth. R. Payne Smith, 1859. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.tertullian.org/fathers/cyril_on_luke_03_sermons_26_38.htm

Mbi: trajtën e Llukës, "përse më thoni Zot, Zot, e nuk bëni ato që them":

«Po pse, pyet ai, më quani vërtet Zot, e nuk bëni ato që them?» Sepse po të mos ketë asnjë pushtet të vërtetë, as lavdi zotërimi, por përkundrazi t'i jepet nga jashtë e t'i dhurohet për hir, atëherë mos ia ofro bindjen tënde, mos i shërbe, mos prano t'i nënshtrohesh. Por në qoftë se ai është vërtet Zot, në kuptimin e saktë të fjalës, dhe e gjithë natyra e gjërave të krijuara përkulet nën skeptrin e tij, e qëndron si diçka e vënë nën këmbët e Zotit të vet, atëherë jepi atë që i takon, prano zgjedhën dhe, si diçka që i detyrohesh, ofroji bindjen tënde


Shën Agustini i Hiponit (354–430)

Predikimi i Zotit tonë në Mal, Libri II (mbi Mateun 7:21–23) Burimi: përkth. në Nicene and Post-Nicene Fathers, Seria e Parë, Vëll. 6. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf106.v.iii.xxv.html

Mbi: përse të thuash "Zot, Zot" nuk është vetë fryti i mirë:

që të mos mendojmë se thjesht ngaqë dikush i thotë Zotit tonë "Zot, Zot", kjo gjë bën pjesë në ata fryte; dhe se prej saj ai do të na dukej pemë e mirë. Por frytet janë këto: të bësh vullnetin e Atit që është në qiej, në kryerjen e të cilit Ai ka denjuar të shfaqet vetë si shembull.

Mbi: paralajmërimin që të mos mashtrohemi as nga veprat e mrekullitë:

Ai, pra, nuk do të njohë tjetër veç njeriut që punon drejtësi. Sepse Ai u ndaloi edhe vetë dishepujve të Vet të gëzoheshin për gjëra të tilla, domethënë që frymërat u nënshtroheshin: "Por gëzohuni", thotë Ai, "sepse emrat tuaj janë shkruar në qiej";


Shën Jeronimi (rreth 347–420)

Komente mbi Mateun (mbi Mateun 7:21–23) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.vii.html

Mbi: refuzimin e besimit të atyre, veprat e këqija të të cilëve prishin doktrinën e tyre të shëndoshë:

kështu tani, nga ana tjetër, Ai na ndalon të ndajmë besimin me ata që, ndonëse janë të fortë në doktrinën e shëndoshë, e prishin atë me vepra të këqija. Sepse u ka hije shërbëtorëve të Perëndisë që si vepra e tyre të miratohet nga mësimi i tyre, ashtu edhe mësimi i tyre nga veprat e tyre.

Mbi: përse thotë "që punojnë paudhësi" e jo "që kanë punuar":

Nuk thotë: "Që kanë punuar", por "që punojnë paudhësi", që të mos dukej se ua heq pendimin.


Shën Hilari i Puatjesë (rreth 310–367)

Komente mbi Mateun (mbi Mateun 7:21–23) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.vii.html

Mbi: hipokritët që i pretendojnë veprat sikur të ishin folur për veten e tyre:

Por kështu mburreshin hipokritët, sikur të flisnin diçka prej vetes së tyre, dhe sikur fuqia e Perëndisë të mos i punonte tërë këto gjëra, kur thirrej ... Prandaj këta Ai i mohon dhe i dëbon për veprat e tyre të këqija, duke thënë: "Largohuni prej meje, ju që punoni paudhësi."


Shën Grigori i Madh (rreth 540–604)

Moralia in Job, Libri XX (mbi Mateun 7:21–23) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.vii.html

Mbi: dashurinë dhe përulësinë, e jo veprat e fuqishme, si shenjën e shenjtërisë:

Me këtë fjali na jepet të mësojmë se ndër njerëz duhen çmuar dashuria dhe përulësia, e jo veprat e fuqishme. Prandaj edhe tani Kisha e shenjtë, po të ketë ndonjë mrekulli të heretikëve, i përçmon ato, sepse e di se nuk kanë shenjën e shenjtërisë. Dhe prova e shenjtërisë nuk është të bësh mrekulli, por të duash të afërmin si veten, të mendosh drejt për Perëndinë, e për të afërmin më mirë se për veten.

Burimet patristike