Copa e Re mbi Rrobën e Vjetër (Mateu 9:16; Marku 2:21; Lluka 5:36)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.

---

Shën Joan Gojarti (rr. 347–407)

Predikime mbi Ungjillin sipas Mateut, Predikimi 30 (mbi Mateun 9:16) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Predikimi i plotë gjendet te Nicene and Post-Nicene Fathers, First Series, Vol. 10: https://ccel.org/ccel/schaff/npnf110 Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.ix.html

Mbi arsyen pse rreptësia e agjërimit nuk u ngarkohet dishepujve që nuk janë forcuar ende:

Edhe këtu Ai përforcon atë që ka thënë me shembuj gjërash të zakonshme; "Askush nuk vë një arnë prej pëlhure të papërgatitur mbi një rrobë të vjetër; sepse ajo ia heq tërësinë rrobës, dhe e çara bëhet më e keqe;" domethënë, dishepujt e mi nuk janë bërë ende të fortë, por kanë nevojë për shumë kujdes; ata nuk janë përtërirë ende nga Fryma. Njerëzve në një gjendje të tillë nuk është e udhës t'u vihet një barrë urdhërimesh. Me këtë Ai vendos një rregull për dishepujt e vet, që ata të presin me butësi dishepuj nga mbarë bota.

Shën Agustini i Hiponit (354–430)

Predikime, Predikimi 210, 3 (mbi Mateun 9:16) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.ix.html

Mbi copën si agjërimi që është një festë e Frymës:

Ndryshe; Kushdo që agjëron drejt, ose e përul shpirtin në rënkimin e lutjes dhe në mundimin e trupit, ose e ndal lëvizjen e dëshirës mishore me gëzimet e soditjes shpirtërore. Dhe Zoti këtu jep përgjigje për të dy llojet e agjërimit; për të parin, që qëndron në përuljen e shpirtit, Ai thotë: "Bijtë e dhëndrit nuk mund të vajtojnë." Për tjetrin, që ka një festë të Frymës, Ai flet më pas, ku thotë: "Askush nuk vë një arnë prej pëlhure të papërgatitur."

Shën Jeronimi (rr. 347–420)

Komente mbi Ungjillin sipas Mateut (mbi Mateun 9:16) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.ix.html

Mbi rrobën e vjetër si skribët dhe farisenjtë, dhe copën e re si urdhërimet e Ungjillit që ata nuk mundnin t'i mbanin:

Ndryshe; Me "rrobën e vjetër" dhe "lëkurët e vjetra" duhet të kuptojmë skribët dhe farisenjtë; kurse me "copën e pëlhurës së re" dhe "verën e re", urdhërimet e Ungjillit, të cilat judenjtë nuk qenë në gjendje t'i mbanin; kështu "e çara u bë më e keqe." ... Fjala e Ungjillit, pra, duhet derdhur te apostujt, e jo te skribët dhe farisenjtë, të cilët, të prishur nga traditat e pleqve, nuk ishin në gjendje ta ruanin pastërtinë e urdhërimeve të Krishtit.

Shën Hilari i Puatjesë (rr. 310–367)

Komente mbi Ungjillin sipas Mateut (mbi Mateun 9:16) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.ix.html

Mbi shembujt që tregojnë se shpirtrat dhe trupat e dobësuar nga mëkati nuk mund ta mbajnë ende hirin e ri:

Me këta shembuj Ai tregon se as shpirtrat as trupat tanë, të dobësuar aq shumë nga rrënjosja e mëkatit, nuk janë të aftë për misteret e hirit të ri.

Remigi i Oserit (rr. 841–908)

Komente mbi Ungjillin sipas Mateut (mbi Mateun 9:16) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. (Remigi i Oserit është një përmbledhës i mëvonshëm perëndimor, jo një nga Etërit; përfshihet këtu sepse Catena është i vetmi burim në zotërim publik anglisht i shtjellimit të tij të Ungjillit.) Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.ix.html

Mbi rrobën e vjetër si dishepujt që nuk janë përtërirë ende, dhe copën e re si hirin e ri të Ungjillit:

Me rrobën e vjetër Ai nënkupton dishepujt e Tij, të cilët nuk ishin përtërirë ende në të gjitha gjërat. Arna prej pëlhure të papërgatitur, domethënë prej pëlhure të re, do të thotë hiri i ri, domethënë mësimi i Ungjillit, prej të cilit agjërimi është një pjesë; dhe nuk ishte e udhës që rregullat më të rrepta të agjërimit t'u besoheshin atyre, që të mos rrëzoheshin nga rreptësia e tyre dhe të humbnin atë besim që kishin; siç shton Ai: "Ajo ia heq tërësinë rrobës, dhe e çara bëhet më e keqe."