Varrimi nga Josifi i Arimatesë (Mateu 27:57–61; Marku 15:42–47; Lluka 23:50–56; Joani 19:38–42)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.

---

Shën Joan Gojarti (rreth 347–407)

Predikime mbi Ungjillin sipas Mateut, Predikimi 88 (mbi Mateun 27:57–61) Burimi: përkth. në Nicene and Post-Nicene Fathers, Seria e Parë, Vëll. 10. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf110

Mbi guximin e Josifit, që kërkoi trupin kur dishepujt kishin ikur:

Ky ishte Josifi, që deri vonë e fshihte se ishte dishepull; tani, megjithatë, ishte bërë shumë i guximshëm pas vdekjes së Krishtit. Sepse as nuk ishte njeri i panjohur, as prej atyre që kalojnë pa u vënë re, por një nga anëtarët e këshillit dhe tejet i shquar; pikërisht prej kësaj rrethane mund të shihet guximi i tij. Sepse e vuri veten përballë vdekjes dhe mori mbi vete armiqësinë e të gjithëve, nga dashuria për Jisuin: guxoi të kërkonte trupin dhe nuk hoqi dorë derisa e mori.

Mbi varrin e ri, që askush të mos dyshonte se qe ngjallur një tjetër në vend të Tij:

Ai e tregon dashurinë dhe guximin e vet jo vetëm se e mori, as se e varrosi në mënyrë të kushtueshme, por edhe se e vuri në varrin e tij të ri. Dhe kjo nuk u urdhërua kështu pa qëllim, por që të mos mbetej as edhe dyshimi më i vogël se ishte ngjallur dikush në vend të një tjetri.

Origjeni (rreth 185–254)

Komente mbi Mateun (mbi Mateun 27:57–61) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxvii.html

Mbi arsyen pse Ungjillori vë në dukje pëlhurën e pastër, varrin e ri dhe gurin e madh:

Nuk përmenden rastësisht rrethanat se trupi u mbështoll me pëlhurë të pastër dhe u vu në një varr të ri, ... por se çdo gjë që prek trupin e Jisuit është e pastër, e re dhe fort e madhe.

Mbi gratë që rrinin roje përballë varrit:

Nuk përmendet nëna e bijve të Zebedeut se u ul përballë varrit. Dhe ndoshta ajo mundi të duronte vetëm deri te kryqi, kurse këto, si më të forta në dashuri, nuk munguan as nga ato që u bënë më pas.

Teofilakti i Ohrit (rreth 1055–1107)

Shpjegim mbi Ungjillin sipas Joanit (mbi Joanin 19:38–42) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Joanin, përkth. J. H. Newman, 1841. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://isidore.co/aquinas/english/CAJohn.htm

Mbi varrin e ri dhe varfërinë që Zoti mori mbi vete për hirin tonë:

Ngaqë varri ishte i ri, na jepet të kuptojmë se ne të gjithë përtërihemi nga vdekja e Krishtit dhe se vdekja e prishja shkatërrohen. Vër re gjithashtu varfërinë e tejskajshme që Ai mori mbi vete për hirin tonë. Nuk pati shtëpi sa qe gjallë, e tani, në vdekjen e Tij, vihet në varrin e një tjetri, dhe lakuriqësinë e Tij ia mbulon Josifi.

Shën Agustini i Hiponit (354–430)

Traktate mbi Ungjillin sipas Joanit, Traktati 121 (mbi Joanin 19:38–42) Burimi: përkth. në Nicene and Post-Nicene Fathers, Seria e Parë, Vëll. 7. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf107

Mbi Nikodemin, që erdhi te Jisui natën dhe tani vjen haptas te varrimi i Tij:

Prandaj, nga ç'na thuhet këtu, duhet të kuptojmë se Nikodemi erdhi te Jisui jo vetëm atëherë, por atëherë për herë të parë; dhe se më pas vinte rregullisht, që, duke dëgjuar, të bëhej dishepull

Mbi varrin e ri, ku kurrë s'qe vënë njeri:

Ashtu si në barkun e Virgjëreshës Mari askush nuk u ngjiz para Tij dhe askush pas Tij, kështu edhe në këtë varr askush nuk u varros para Tij dhe askush pas Tij.

Shën Jeronimi (rreth 347–420)

Komente mbi Mateun (mbi Mateun 27:57–61) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxvii.html

Mbi arsyen pse Ungjillori e quan Josifin të pasur, që të mund të merrte trupin nga Pilati:

Përshkruhet si i pasur, jo nga ndonjë synim i shkrimtarit për të paraqitur si dishepull të Jisuit një njeri kaq fisnik e të pasur, por për të treguar se si mundi ta merrte trupin e Jisuit nga Pilati. Sepse njerëz të varfër e të panjohur nuk do të kishin guxuar t'i afroheshin Pilatit, përfaqësuesit të pushtetit romak, e të kërkonin trupin e një keqbërësi të kryqëzuar.

Mbi pëlhurën e pastër dhe zemrën e dëlirë që e mbështjell Zotin:

Me këtë varrim të thjeshtë të Zotit dënohet mburravecëria e të pasurve, që nuk heqin dorë nga shpenzimet e tepërta as në varret e tyre. Por mund ta shohim edhe në kuptim shpirtëror, se trupi i Zotit u mbështoll jo me ar, gurë të çmuar a mëndafsh, por me pëlhurë të pastër; dhe se ai që e mbështolli është ai që e përqafon Jisuin me zemër të dëlirë.

Mbi varrin e ri, që shënon edhe barkun e virgjër të Marisë:

Vihet në një varr të ri, që të mos pretendohej, pas ngjalljes së Tij, se qe ngjallur dikush tjetër, kur të shihnin trupat e tjerë që kishin mbetur aty. Varri i ri mund të shënojë edhe barkun e virgjër të Marisë.

Shën Ambrozi i Milanos (rreth 339–397)

Shtjellim mbi Ungjillin sipas Llukës (mbi Llukën 23:50–56) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://isidore.co/aquinas/english/CALuke.htm

Mbi varrin e ri, sepse Ngadhënjyesi i vdekjes nuk ka varr të vetin:

As pa kuptim nuk foli një Ungjillor për një varr të ri e një tjetër për varrin e Josifit. Sepse varri përgatitet nga ata që janë nën ligjin e vdekjes; Ngadhënjyesi i vdekjes nuk ka varr të vetin. ... Por Krishti me të drejtë varroset në varrin e të drejtit, që të prehet në banesën e drejtësisë.

Shën Beda i Nderuar (rreth 673–735)

Komente mbi Llukën (mbi Llukën 23:50–56) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://isidore.co/aquinas/english/CALuke.htm

Mbi varrin e gdhendur në shkëmb, që askush të mos thoshte se trupi qe vjedhur:

Domethënë, i gdhendur në shkëmb, që të mos thuhej, po të ishte ndërtuar me shumë gurë e po të gërmoheshin themelet e varrit pas ngjalljes, se trupi qe vjedhur. Vihet gjithashtu në një varr të ri, ku kurrë më parë s'qe vënë njeri, që të mos dyshohej, kur trupat e tjerë të mbeteshin pas ngjalljes, se qe ngjallur dikush tjetër.

Mbi prehjen e Zotit në varr ditën e shtunë:

Por, sepse njeriu u krijua ditën e gjashtë, me të drejtë, duke u kryqëzuar ditën e gjashtë, Zoti ynë e plotësoi misterin e rivendosjes së njeriut. ... Por, sepse ditën e shtatë Krijuesi u preh nga vepra e Tij, Zoti të shtunën u preh në varr.