Rojet te Varri (Mateu 27:62–66; 28:11–15)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.

---

Shën Joan Gojarti (rreth 347–407)

Predikime mbi Ungjillin sipas Mateut, Predikimet LXXXIX–XC (mbi Mateun 27:62–66; 28:11–15) Burimi: përkth. në Nicene and Post-Nicene Fathers, Seria e Parë, Vëll. 10. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf110.iii.LXXXV.html

Si armiqtë, duke kërkuar vulën dhe rojën, detyrohen pa dashje të vërtetojnë faktet e varrimit e të ngjalljes:

Kudo mashtrimi kthehet kundër vetes, dhe pa dashje mbështet të vërtetën.

Ishte e nevojshme të besohej se Ai vdiq, se u ngjall e se u varros; dhe të gjitha këto u kryen nga armiqtë e Tij.

Mbi varrin e vulosur që u gjet bosh, i cili e kthen vetë masën e tyre mbrojtëse në provë të pakundërshtueshme:

Kështu, pra, prova e ngjalljes së Tij është bërë e pakundërshtueshme nga ajo që parashtruat ju. Sepse, duke qenë se ishte vulosur, nuk pati asnjë mashtrim. Por nëse nuk pati mashtrim, dhe varri u gjet bosh, është e qartë se Ai është ngjallur, qartazi dhe pa kundërshtim. E sheh se si, edhe pa dashje, ata luftojnë për provën e së vërtetës?

Mbi vulën, gurin dhe rojën që s'mundën ta mbanin:

ja, edhe një vulë, edhe një gur, edhe një rojë, dhe nuk qenë të zotët ta mbanin Atë. Por pati vetëm një përfundim: që u shpall varrimi, dhe kështu u vërtetua ngjallja.

Mbi ushtarët e ryshfetosur që të thoshin se dishepujt vodhën trupin, se e vërteta shkëlqen edhe më kur shpallet nga kundërshtarët e saj (Predikimi XC, mbi Mateun 28:11–15):

Kur, pra, ata erdhën dhe e treguan (sepse e vërteta shkëlqen kur shpallet nga kundërshtarët e saj), dhanë sërish para, që të thoshin, siç është shprehur, ... se dishepujt e Tij erdhën dhe e vodhën Atë. Si e vodhën Atë? O më të marrët nga të gjithë njerëzit! Sepse, për shkak të qartësisë dhe dukshmërisë së së vërtetës, ata nuk janë të zotët as të trillojnë një gënjeshtër.

Mbi marrëzinë e përrallës së vjedhjes, gurin e madh dhe rojet në gjumë:

si mund ta hiqnin gurin që ishte siguruar? si mund t'i shpëtonin vëzhgimit të kaq shumë vetëve? ... Një gur i madh rrinte mbi të, që lypte shumë duar për ta lëvizur.

---

Shën Jeronimi (rreth 347–420)

Komente mbi Ungjillin sipas Mateut (mbi Mateun 27:62–66; 28:11–15) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxvii.html

Mbi kryepriftërinjtë që nuk gjenin qetësi derisa ta ruanin varrin:

Nuk u mjaftonte kryepriftërinjve që kishin kryqëzuar Zotin Shpëtimtar, po të mos e ruanin varrin e të mos bënin çmos për ta kapur, kur të ngrihej prej të vdekurve.

Mbi paratë e Tempullit të kthyera në blerjen e një gënjeshtre (mbi Mateun 28:11–15):

Kështu kryepriftërinjtë, të cilët nga kjo duhej të ishin kthyer në pendim dhe të kërkonin Jisuin e ngjallur, ngulmojnë në ligësinë e tyre dhe i kthejnë paratë që u ishin dhënë për nevojat e Tempullit në blerjen e një gënjeshtre, ashtu si më parë i kishin dhënë tridhjetë monedha argjendi tradhtarit Judë.

---

Shën Hilari i Puatjesë (rreth 310–367)

Komente mbi Ungjillin sipas Mateut (mbi Mateun 27:62–66; 28:11–15) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxvii.html

Mbi vulosjen dhe rojën si shenja marrëzie e mosbesimi:

Frika e tyre se mos vidhej trupi, vënia e rojës te varri dhe vulosja e tij janë shenja marrëzie e mosbesimi: që të kërkonin të vulosnin varrin e Atij me urdhrin e të cilit kishin parë një të vdekur të ngrihej prej varrit.

Mbi Ngjalljen që kërkuan ta fshihnin me para (mbi Mateun 28:11–15):

Fshehja e Ngjalljes dhe akuza e rreme e vjedhjes blihen me para; sepse me anë të nderit të kësaj bote, që qëndron në para e në lakmi, mohohet lavdia e Krishtit.

---

Shën Pjetër Krizologu (rreth 380–450)

Predikime (mbi Mateun 28:11–15) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxviii.html

Mbi akuzën e vjedhjes, dhe se si në të vërtetë dishepujt e morën me vete Mësuesin e tyre jo me mashtrim, po me besim:

Të pakënaqur që e vranë Mësuesin, ata kurdisin se si të shkatërrojnë dishepujt, dhe e kthejnë fuqinë e Mësuesit në akuzë kundër dishepujve të Tij. Ushtarët vërtet e humbën Atë, judenjtë s'e gjetën më, por dishepujt e morën me vete, jo me vjedhje, po me besim; me virtyt, e jo me mashtrim; me shenjtëri, e jo me ligësi; të gjallë, e jo të vdekur.

Mbi lajmin që blenë paratë, dhe se çfarë shpalli besimi në vend të tij:

"Ndër judenjtë", jo ndër të krishterët; atë që në Jude judeu e fshehu me arin e tij, besimi e përhap anembanë botës.

---

Remigi i Oserit (rreth 841–908)

Komente mbi Ungjillin sipas Mateut (mbi Mateun 28:11–15) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xxviii.html

(Remigi është një përmbledhës i mëvonshëm karoling; komenti i tij ruhet vetëm siç është përcjellë në Catena Aurea.) Mbi gënjeshtrën që përgënjeshtron vetveten, se rojet në gjumë s'mund të jenë dëshmitarë të një vjedhjeje:

Por, në qoftë se rojet flinin, si e panë vjedhjen? Dhe, në qoftë se nuk e panë, si mund të dëshmonin për të? Kështu që atë që duan të tregojnë, nuk mund ta tregojnë.