Njeriu i Fortë i Lidhur (Mateu 12:29; Marku 3:27; Lluka 11:21–22)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.

---

Shën Joan Gojarti (rreth 347–407)

Predikime mbi Ungjillin sipas Mateut, Predikimi 41 (mbi Mateun 12:29). Përkth. në Nicene and Post-Nicene Fathers, First Series, Vol. 10. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf110/npnf110.iii.XLI.html

Mbi kundërshtimin e tretë — se djalli nuk mund të dëbohet po të mos mundet më parë:

Sepse që Satanai s'mund ta dëbojë kurrsesi Satananë, kjo është e qartë nga ato që u thanë; por se as në ndonjë mënyrë tjetër s'është e mundur ta dëbosh, veçse po ta mundësh më parë atë, edhe këtë e pranojnë të gjithë.

Se vetë kryetari i demonëve mbahet i lidhur me çdo pushtet:

Sepse, ndërsa ata donin të tregonin se Ai nuk i dëbon demonët me pushtetin e vet, Ai tregon se jo vetëm demonët, por edhe vetë kryeprijësin e tyre e mban të lidhur me çdo pushtet; dhe se mbi të, para tyre, Ai ngadhënjeu me fuqinë e vet.

Mbi plaçkitjen si profeci se Krishti do të dëbojë çdo lajthitje nga bota:

Sepse jo vetëm frymërat e liga, mendoj, janë pasuria e djallit, por edhe njerëzit që bëjnë veprat e tij. Prandaj, për të shpallur se Ai jo vetëm i dëbon demonët, por edhe do të dëbojë çdo lajthitje nga bota, do të shkatërrojë magjitë e tij dhe do t'i bëjë të kota të gjitha mjeshtëritë e tij, i tha këto fjalë. Dhe nuk tha «do t'i heqë», por «do t'i plaçkitë», për të shprehur atë që bëhet me pushtet.

Shën Kirili i Aleksandrisë (rreth 376–444)

Komente mbi Ungjillin sipas Llukës, Predikimi 81 (mbi Llukën 11:21–22). Përkth. R. Payne Smith, Library of Fathers, 1859. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.tertullian.org/fathers/cyril_on_luke_08_sermons_81_88.htm

Mbi krahasimin e thjeshtë — njeriu i fortë i mundur nga një më i fortë:

Sepse, për sa kohë që një njeri i fortë ruan epërsinë dhe mbron pasurinë e vet, nuk rrezikon të plaçkitet. Por, kur mbi të vjen dikush më i fortë e më i fuqishëm se ai dhe e mund, atëherë ai plaçkitet menjëherë.

Mbi Satananë si kusari që i mbylli tufat e Perëndisë në vathën e vet:

ai ishte në fuqi të madhe: i shtynte e i mbyllte, si të thuash, në stallën e vet tufa që s'ishin të tijat, por i përkisnin Perëndisë mbi gjithçka, si ndonjë kusar grabitqar e tejet i pafytyrë.

Mbi plaçkën e ndarë — shpirtrat e thirrur sërish drejt njohjes së të vërtetës:

Por, meqenëse Fjala e Perëndisë, që është mbi gjithçka, Dhënësi i çdo force dhe Zoti i fuqive, iu sul atij, pasi u bë njeri, gjithë pasuria e tij u plaçkit dhe plaçka e tij u nda. Sepse ata që dikur ishin zënë në lak prej tij në pabesi e lajthitje, u thirrën nga apostujt e shenjtë drejt njohjes së të vërtetës dhe u afruan te Perëndia Atë me anë të besimit te Biri i tij.

Teofilakti i Ohrit (rreth 1055–1107)

Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://archive.org/details/CatenaAureaNewEdV5

Mbi armët e djallit, tek të cilat ai besonte:

Armët e Djallit janë çdo lloj mëkati, dhe, duke pasur besim tek ato, ai mbizotëroi mbi njerëzit.

Shën Agustini i Hiponit (354–430)

Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xii.html

Mbi lidhjen e njeriut të fortë — se atij i hiqet pushteti për të penguar besimtarët:

Sepse ai na mbante, që të mos mund të çliroheshim prej tij me forcën tonë, por me hirin e Perëndisë. Me «pasurinë» e tij nënkupton të gjithë jobesimtarët. E ka lidhur njeriun e fortë, sepse i ka hequr çdo pushtet për të penguar besimtarët të ndjekin Krishtin e të fitojnë mbretërinë e qiellit.

Shën Jeronimi (rreth 347–420)

Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.xii.html

Mbi shtëpinë e njeriut të fortë, dhe fjalën e vetë ngadhënjyesit se kundërshtari ynë është i fortë:

«Shtëpia» e tij është kjo botë, që ndodhet në ligësi, jo prej madhështisë së Krijuesit, por prej madhësisë së mëkatarit. Njeriu i fortë është i lidhur e i prangosur në tartar, i shtypur nën këmbën e Zotit. Megjithatë, s'duhet për këtë të jemi të shkujdesur; sepse këtu vetë ngadhënjyesi e shpall të fortë kundërshtarin tonë.

Shën Beda i Nderuar (rreth 673–735)

Siç ruhet në Catena Aurea mbi Llukën. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://archive.org/details/CatenaAureaNewEdV5

Mbi botën si pallati i djallit, i mbajtur deri në ardhjen e një më të forti:

Por botën e quan pallatin e tij, që dergjet në ligësi, ku, deri në ardhjen e Shpëtimtarit tonë, ai gëzonte pushtet të epërm, sepse prehej në zemrat e jobesimtarëve pa asnjë kundërshtim. Por me një fuqi më të fortë e më të fuqishme Krishti ngadhënjeu dhe, duke i çliruar gjithë njerëzit, e dëboi.

Mbi armët dhe plaçkën — vetë njerëzit që i mashtroi djalli:

Armët e tij, pra, janë dredhitë dhe kurthet e ligësisë frymërore, kurse plaçka e tij janë vetë njerëzit, që u mashtruan prej tij.

Mbi ndarjen e plaçkës si shenjë triumfi:

Si ngadhënjyes, edhe Krishti e ndan plaçkën, gjë që është shenjë triumfi, sepse, kur robëroi robërinë, u dha dhurata njerëzve, duke caktuar disa apostuj, disa ungjillorë, disa profetë, e disa barinj e mësues.