Vizita e Magëve dhe Ylli (Mateu 2:1–12)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.

---

Shën Joan Gojarti (rreth 347–407)

Predikime mbi Ungjillin sipas Mateut, Predikimet 6 dhe 8 (mbi Mateun 2:1–12) Burimi: përkth. në Nicene and Post-Nicene Fathers, First Series, Vol. 10. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf110.iii.VI_1.html

Mbi llojin e yllit që i priu atyre dhe përse nuk ishte një yll i rëndomtë:

se ky yll nuk ishte nga ata të zakonshmit, ose më saktë nuk ishte fare yll, siç më duket të paktën mua, por ndonjë fuqi e padukshme e shndërruar në këtë pamje — kjo duket së pari nga vetë rrjedha e tij. Sepse nuk ka, jo, nuk ka asnjë yll që lëviz nëpër këtë udhë; por, qoftë dielli që përmend, qoftë hëna, qofshin edhe të gjithë yjet e tjerë, i shohim duke shkuar nga lindja në perëndim; kurse ky u mbart nga veriu në jug, sepse kështu ndodhet Palestina kundrejt Persisë.

Mbi thesaret e hapura para Fëmijës dhe dhuratat e ofruara jo si për një njeri, por si për Perëndinë (Predikimi 8):

Megjithatë, ata jo vetëm adhurojnë, por edhe hapin thesaret e tyre dhe ofrojnë dhurata; e dhurata jo si për një njeri, por si për Perëndinë. Sepse temjani dhe mirra ishin një simbol i kësaj.

---

Shën Grigori i Nisës (rreth 335–395)

Mbi magët dhe kotësinë e fatit (mbi Mateun 2:1–12) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.ii.html

Mbi zbrazëtinë e një jete të sunduar nga fati dhe vullnetin e lirë që ylli nuk mund ta hiqte:

Sa e kotë është, veç kësaj, lutja për ata që jetojnë sipas fatit; providenca hyjnore dëbohet nga bota bashkë me devotshmërinë, dhe njeriu bëhet thjesht vegël e lëvizjeve yjore. Sepse, sipas tyre, këto nxitin në veprim jo vetëm gjymtyrët e trupit, por edhe mendimet e mendjes. Me një fjalë, ata që e mësojnë këtë na heqin gjithçka që është në ne dhe vetë natyrën e së rastësishmes; gjë që s'është gjë tjetër veçse përmbysja e çdo gjëje. Sepse ku do të ketë vullnet të lirë? Por ajo që është në ne duhet të jetë e lirë.

---

Shën Agustini i Hiponit (354–430)

Mbi magët, frytet e para të johebrenjve (mbi Mateun 2:1–12) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.ii.html

Mbi magët si frytet e para të johebrenjve, të tërhequr bashkë me barinjtë drejt Gurit të vetëm të Qoshes:

Ç'ishin këta magë, veçse frytet e para të johebrenjve? Barinj izraelitë, magë johebrenj, njëri prej së largu, tjetri prej së afërmi, nxituan drejt Gurit të vetëm të Qoshes.

Mbi dhuratën e trefishtë, që rrëfen Mbretin, Perëndinë dhe njeriun që do të vdiste:

Ar, si i paguar një Mbreti të fuqishëm; temjan, si i ofruar Perëndisë; mirrë, si për atë që do të vdesë për mëkatet e të gjithëve.

---

Shën Jeronimi (rreth 347–420)

Komente mbi Mikean, mbi profecinë e Betlehemit (mbi Mateun 2:1–12) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.ii.html

Mbi kuptimin e profecisë së Mikeas, se prej Betlehemit të vogël do të dilte Sunduesi i Izraelit:

Ti, Betlehem, i tokës së Judës, ose Efrata, ... ndonëse je një fshat i vogël midis një mijë qyteteve të Judës, prapëseprapë prej teje do të lindë Krishti, i cili do të jetë Sunduesi i Izraelit; ai, sipas mishit, është nga fara e Davidit, por lindi prej Meje para gjithë jetëve.

---

Shën Leoni i Madh (rreth 400–461)

Predikime mbi të kremten e Theofanisë, Predikimet 31 dhe 33 (mbi Mateun 2:1–12) Nga Predikimet e tij mbi të kremten e Theofanisë, përkthim i NPNF. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf212.ii.v.xvii.html

Mbi adhurimin e magëve dhe kuptimin e tri dhuratave të tyre:

Ata adhurojnë Fjalën në mish, Urtësinë në foshnjëri, Fuqinë në dobësi, Zotin e madhërisë në realitetin e njeriut; dhe me dhuratat e tyre rrëfejnë haptas atë që besojnë në zemrat e veta ... Temjanin ia ofrojnë Perëndisë, mirrën Njeriut, arin Mbretit, duke nderuar me vetëdije natyrën hyjnore dhe njerëzore të bashkuara

Mbi kthimin e tyre në atdheun e vet nga një udhë tjetër (Predikimi 33):

Tani, kur magët e adhuruan Zotin dhe i kryen të gjitha përkushtimet e tyre, sipas paralajmërimit të një ëndrre, nuk kthehen nga e njëjta rrugë prej së cilës kishin ardhur. Sepse tani, kur besonin në Krishtin, u takonte të mos ecnin nëpër shtigjet e mënyrës së tyre të dikurshme të jetës, por, pasi kishin hyrë në një udhë të re, të rrinin larg gabimeve që kishin lënë

---

Shën Grigori i Madh (rreth 540–604)

Dyzet Predikime Ungjillore, Predikimi 10 (mbi Mateun 2:1–12) Siç ruhet në Catena Aurea mbi Mateun. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/aquinas/catena1.ii.ii.html

Mbi kuptimin mistik të arit, temjanit dhe mirrës në jetën e besimtarit:

Urtësia parafigurohet nga ari ... Me temjanin, që digjet para Perëndisë, nënkuptohet fuqia e lutjes ... Në mirrë figurohet vrasja e mishit. Një mbreti, në lindjen e tij, i ofrojmë ar, në qoftë se shkëlqejmë para tij me dritën e urtësisë; i ofrojmë temjan, në qoftë se kemi fuqi para Perëndisë me aromën e këndshme të lutjeve tona; i ofrojmë mirrë, kur vrasim me përkorje epshet e mishit.

Mbi kthimin nga një udhë tjetër dhe kthimin tonë në Parajsë:

Shumë mund të mësojmë nga ky kthim i magëve nga një udhë tjetër. Atdheu ynë është Parajsa, ku, pasi kemi arritur në njohjen e Krishtit, na ndalohet të kthehemi nga rruga prej së cilës erdhëm. E lamë këtë atdhe nga krenaria, mosbindja, ndjekja e gjërave të dukshme, shijimi dhe ushqimi i ndaluar; dhe duhet të kthehemi në të me anë të pendimit, bindjes, përçmimit të gjërave të dukshme dhe mposhtjes së oreksit mishor.