Grua, ja biri yt

John 19:25–27 · Java e Pësimeve në Jerusalem

Shkrimi i Shenjtë

John 19:25–27

ow there stood by the cross of Jesus his mother, and his mother’s sister, Mary the wife of Cleophas, and Mary Magdalene. ²⁶When Jesus therefore saw his mother, and the disciple standing by, whom he loved, he saith unto his mother, Woman, behold thy son! ²⁷Then saith he to the disciple, Behold thy mother! And from that hour that disciple took her unto his own home.

King James Version · public domain

Joani 19:25–27

dhe përanë kryqit të Jisujt ishinë dyke ndënjurë e ëma edhe e motër’ e s’ëmës s’ati, Maria gruaja e Kllopajt, edhe Maria Magdhalinë. ²⁶Jisuj pra kur pa t’ëmënë edhe atë nxënësinë që donte dyke ndënjurë përanë, i thotë s’ëmësë, Grua, na yt bir. ²⁷Pastaj i thotë nxënësit, Na jot’ ëmë. Edhe nxënësi që atëhere e mori ndë shtëpit të ti.

Kristoforidhi, Dhiata e Re Toskërisht 1879 · zotërim publik

Me fjalët e tyre

E çmoi si gjë më të madhe të tregohej fitimtar mbi ndëshkimin, duke përmbushur detyrat e devotshmërisë ndaj së ëmës, sesa t'i jepte kusarit mbretërinë e qiellit dhe jetën e përjetshme. Sepse, në qoftë se ishte gjë e përshpirtshme t'i jepje jetën kusarit, vepër shumë më e pasur përshpirtërie është që një bir të nderojë të ëmën me një dashuri të tillë.
Shën Ambrozi i Milanos, mbi Joanin 19:25–27 (Catena Aurea)

Grua, ja biri yt (Joani 19:25–27)

Tekstet patristike janë përkthyer nga përkthimet anglisht në zotërim publik; asgjë nuk është parafrazuar. Vargjet e Shkrimit ndjekin Dhiatën e Re të Kostandin Kristoforidhit (Toskërisht, 1879, në zotërim publik); emrat e shenjtorëve ndjekin përdorimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.

Shën Joan Gojarti (rreth 347–407)

Predikime mbi Ungjillin sipas Joanit, Predikimi 85 (mbi Joanin 19:25–27) Burimi: përkth. G. T. Stupart, Nicene and Post-Nicene Fathers, First Series, Vol. 14. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf114.iv.lxxxvii.html

Mbi "Dhe që nga ajo orë ai nxënës e mori atë në shtëpinë e vet", ku na mëson të kujdesemi për prindërit deri në frymën e fundit:

duke na mësuar që edhe deri në frymën tonë të fundit t'u tregojmë prindërve tanë çdo kujdes. ... Por këtu Ai tregon dashuri të madhe e plot përzemërsi, dhe ia beson nxënësit që donte.

Mbi nxënësin që e fsheh emrin e vet nga modestia:

Përsëri Joani e fsheh veten, nga modestia; sepse, po të kishte dashur të mburrej, do të kishte shtuar edhe shkakun për të cilin ishte i dashur, meqë ndoshta ishte ndonjë shkak i madh e i mrekullueshëm.

Mbi nderin që iu dha nxënësit dhe shpërblimin e qëndrueshmërisë së tij:

nuk ishte gjë e vogël për të që të nderohej me një nder të tillë dhe të merrte shpërblimin e qëndrueshmërisë.

Mbi qetësinë e të Kryqëzuarit, që kujdeset për Nënën e vet edhe në mundimin e tij:

Por vër re, të lutem, si edhe mbi kryq Ai bëri gjithçka pa u shqetësuar: foli me nxënësin për të ëmën, përmbushi profecitë, i dha shpresa të mira kusarit.

Shën Kirili i Aleksandrisë (rreth 376–444)

Komente mbi Ungjillin sipas Joanit, Libri XII (mbi Joanin 19:25–27) Burimi: përkth. T. Randell, Library of Fathers, 1885. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.tertullian.org/fathers/cyril_on_john_12_book12.htm

Mbi "I thotë së ëmës: Grua, ja biri yt", kujdesin që tregoi mes vuajtjes së vet:

Ai u kujdes për të ëmën, pa i kushtuar vëmendje mundimit të vet të hidhur, sepse vuajtjet nuk e prekën. E dorëzoi në kujdesin e nxënësit të dashur (ky ishte Joani, shkruesi i këtij libri) dhe i porositi ta merrte në shtëpi e ta çmonte si nënë

Mbi nderimin e prindërve, që Zoti e vërtetoi nga kryqi:

Ai deshi të vërtetonte urdhërimin që Ligji e thekson kaq shumë. Sepse ç'thotë urdhëresa e Moisiut? Ndero atin tënd dhe nënën tënde, që të jesh mirë.

Mbi hutimin e Virgjëreshës dhe pse ia besoi udhërrëfyesit më të mirë:

Duke ditur, pra, se ç'po ndodhte në zemrën e saj, ia besoi nxënësit, udhërrëfyesit më të mirë, që mund ta shpjegonte plotësisht e si duhej misterin e thellë.

Teofilakti i Ohrit (rreth 1055–1107)

Siç ruhet në Catena Aurea mbi Joanin. Në zotërim publik.

Mbi Zotin që mendonte për të ëmën ndërsa ushtarët bënin punën e tyre:

Ndërsa ushtarët bënin punën e tyre mizore, Ai mendonte me ankth për të ëmën

Shën Agustini i Hiponit (354–430)

Traktate mbi Ungjillin sipas Joanit, Traktati 119 (mbi Joanin 19:25–27) Burimi: përkth. në Nicene and Post-Nicene Fathers, First Series, Vol. 7. Në zotërim publik. Teksti i plotë: https://www.ccel.org/ccel/schaff/npnf107.iii.cxx.html

Mbi këtë orë si atë që u paratha në Kana:

Kjo, pa dyshim, ishte ora për të cilën Jisui, kur po gatitej të kthente ujin në verë, i kishte thënë së ëmës: "Grua, ç'punë kam unë me ty? Ende nuk ka ardhur ora ime." ... Këtë orë, pra, e kishte parathënë, orë që atëherë ende nuk kishte ardhur, kur do t'i takonte Atij ta njihte atë në prag të vdekjes dhe për të cilën kishte lindur si njeri i vdekshëm.

Mbi kryqin si fronin nga i cili Mësuesi mësoi kujdesin për prindërit:

Mësuesi i mirë bën atë që me këtë na kujton se duhet bërë, dhe me shembullin e vet u mësoi nxënësve të tij se fëmijët e devotshëm duhet ta kenë për zemër kujdesin për prindërit e tyre: sikur ai dru, ku ishin mbërthyer gjymtyrët e Atij që po vdiste, të ishte vetë froni prej të cilit Mësuesi jepte mësim.

Shën Ambrozi i Milanos (rreth 339–397)

Siç ruhet në Catena Aurea mbi Joanin. Në zotërim publik.

Mbi Joanin, të vetmin që tregon se Nëna qëndroi pranë kryqit:

Maria, nëna e Zotit tonë, qëndroi para kryqit të Birit të saj. Asnjë nga Ungjillorët nuk ma ka thënë këtë veç Joanit. ... Joani na ka treguar atë që të tjerët nuk e treguan, se si nga kryqi ku ishte varur, Ai i thirri së ëmës.

Mbi devotshmërinë birnore si vepër më të pasur se dhurata për kusarin:

E çmoi si gjë më të madhe të tregohej fitimtar mbi ndëshkimin, duke përmbushur detyrat e devotshmërisë ndaj së ëmës, sesa t'i jepte kusarit mbretërinë e qiellit dhe jetën e përjetshme. Sepse, në qoftë se ishte gjë e përshpirtshme t'i jepje jetën kusarit, vepër shumë më e pasur përshpirtërie është që një bir të nderojë të ëmën me një dashuri të tillë.

Mbi Testamentin që bëri nga kryqi:

Krishti e bëri Testamentin e tij nga kryqi dhe i ndau detyrat e devotshmërisë midis Nënës dhe nxënësve.

Mbi Virgjëreshën, që shihte jo vdekjen e tij, por shpëtimin e botës:

Maria, siç i ka hije nënës së Zotit tonë, qëndroi para kryqit, kur apostujt ikën, dhe me sy plot dhembje sodiste plagët e Birit të saj. Sepse ajo shihte jo vdekjen e Pengut, por shpëtimin e botës

Shën Beda i Nderuar (rreth 673–735)

Siç ruhet në Catena Aurea mbi Joanin. Në zotërim publik.

Mbi nxënësin e dashur, të dashur për dëlirësinë e tij:

Me nxënësin që Jisui donte, Ungjillori kupton veten; jo se nuk i donte të tjerët, por atë e donte më nga afër për shkak të dëlirësisë së tij; sepse Zoti ynë e quajti të virgjër, dhe i virgjër mbeti përgjithmonë.

Burimet patristike

St. John Chrysostom
- Homilies on the Gospel of John, Hom. 85
St. Cyril of Alexandria
- Commentary on the Gospel of John, Book XII
Theophylact of Ohrid
- Explanation of the Gospel of John (Catena Aurea)
Blessed Augustine of Hippo
- Tractates on the Gospel of John, Tractate 119
Venerated in the East as Blessed; his Johannine tractates are cited in later Byzantine catenae.
St. Ambrose of Milan
- Exposition of Luke / on the Passion (Catena Aurea on John)
St. Bede the Venerable
- Homilies on the Gospels (Catena Aurea on John)

Lexo burimet: Chrysostom on John, Homily 85 (CCEL) · Cyril of Alexandria on John, Book XII (tertullian.org) · Augustine, Tractate 119 on John (CCEL) · Catena Aurea on John (isidore.co)