Letra drejtuar Polikarpit
gnati, i quajtur edhe Theofor, Polikarpit, peshkopit të Kishës së Smirnianëve, ose më saktë, atij që ka si peshkop të vetin Perëndinë Atë dhe Zotin Jisu Krisht: [i uron] lumturi të bollshme.
Kapitulli I — Lëvdim dhe Nxitje
Meqë mora provë të mirë se mendja jote është ngulur te Perëndia si mbi një shkëmb të palëkundur, e lavdëroj me zë të lartë [emrin e Tij], sepse u çmova i denjë [të sodit] fytyrën tënde të patëmetë, të cilën e gëzofsha përherë te Perëndia! Të përgjërohem, për hirin me të cilin je veshur, të ecësh përpara në udhën tënde dhe t'i nxitësh të gjithë që të shpëtojnë. Ruaje vendin tënd me çdo kujdes, si në mish ashtu edhe në frymë. Ki kujdes ta ruash bashkimin, se s'ka gjë më të mirë se ai. Duroji të gjithë, ashtu si të duron Zoti ty. Përkrahi të gjithë me dashuri, siç edhe bën. Përkushtoju lutjes pa pushim. Kërko urtësi më tepër nga ajo që ke tashmë. Ji syçelë, me një frymë që nuk fle. Foli gjithsecilit veç e veç, ashtu si të jep fuqi Perëndia. Mbaji dobësitë e të gjithëve, si atlet i përsosur [në jetën e krishterë]: aty ku mundi është i madh, fitimi është aq më i madh.
Kapitulli II — Nxitje
Nëse i do nxënësit e mirë, s'ke asnjë meritë për këtë; përpiqu më mirë t'i nënshtrosh me butësi ata që janë më të vështirë. Jo çdo plagë shërohet me të njëjtin ilaç. Zbuti sulmet e ashpra [të sëmundjes] me barna të buta. Ji në çdo gjë «i urtë si gjarpri dhe i pafajshëm si pëllumbi». Për këtë je përbërë prej mishi e frymë, që të sillesh me butësi ndaj atyre [të këqijave] që dalin dukshëm para teje. Kurse për ato që nuk shihen, lutu që [Perëndia] të t'i zbulojë, në mënyrë që të mos të mungojë asgjë, por të kesh me bollëk çdo dhuratë. Kohët të kërkojnë ty, ashtu si timonierët presin erërat, dhe ashtu si ai që përpëlitet nga stuhia kërkon limanin, që si ti [ashtu edhe ata që janë nën kujdesin tënd] të arrini te Perëndia. Ji i matur si atlet i Perëndisë: çmimi që të është vënë përpara është pavdekësia dhe jeta e përjetshme, për të cilën edhe je i bindur. Në çdo gjë qoftë shpirti im për ty, edhe prangat e mia gjithashtu, që i ke dashur.
Kapitulli III — Nxitje
Mos të të trembin ata që duken të denjë për t'u besuar, por që mësojnë mësime të huaja. Qëndro i patundur, si kudhra që rrihet. Është tipar i një atleti fisnik të plagoset e megjithatë të ngadhënjejë. Dhe sidomos, duhet t'i durojmë të gjitha për hir të Perëndisë, që edhe Ai të na durojë ne. Bëhu gjithnjë e më i zellshëm nga ç'je. Peshoji me kujdes kohët. Prite Atë që është përmbi çdo kohë, të përjetshmin e të padukshmin, që megjithatë u bë i dukshëm për ne; të paprekshmin e të papësueshmin, që megjithatë u bë i pësueshëm për ne; dhe që në çdo mënyrë vuajti për ne.
Kapitulli IV — Nxitje
Të mos lihen pas dore të vejat. Bëhu ti, pas Zotit, mbrojtësi dhe miku i tyre. Asgjë të mos bëhet pa pëlqimin tënd; as ti mos bëj gjë pa miratimin e Perëndisë, gjë që me të vërtetë nuk e bën, meqë je i patundur. Mbledhjet tuaja le të bëhen sa më të shpeshta: kërkoji të gjithë një nga një me emër. Mos i përbuz as skllevërit as skllavet, por as të mos krekosen nga mendjemadhësia; përkundrazi, le t'i nënshtrohen edhe më shumë, për lavdinë e Perëndisë, që të fitojnë prej Perëndisë një liri më të mirë. Le të mos dëshirojnë të lirohen [nga skllavëria] me shpenzimet e përbashkëta, që të mos gjenden skllevër të dëshirave të veta.
Kapitulli V — Detyrat e Burrave dhe të Grave
Ik nga artet e liga; madje fol edhe më tepër publikisht rreth tyre. Folu motrave të mia, që ta duan Zotin dhe të kënaqen me burrat e tyre si në mish ashtu edhe në frymë. Po ashtu, nxiti vëllezërit e mi, në emër të Jisu Krishtit, që t'i duan gratë e tyre, ashtu si Zoti Kishën. Në qoftë se ndokush mund të qëndrojë në dëlirësi, për nder të Atij që është Zot i mishit, le të mbetet ashtu pa u mburrur. Po të fillojë të mburret, është i humbur; dhe po ta quajë veten më të madh se peshkopi, është i shkatërruar. Por u ka hije si burrave ashtu edhe grave që martohen, ta lidhin bashkimin e tyre me miratimin e peshkopit, që martesa e tyre të jetë sipas Perëndisë e jo sipas epshit të tyre. Le të bëhet çdo gjë për nder të Perëndisë.
Kapitulli VI — Detyrat e Tufës së Krishterë
Kushtojini vëmendje peshkopit, që edhe Perëndia t'ju kushtojë vëmendje juve. Qoftë shpirti im për ata që i nënshtrohen peshkopit, presviterëve dhe dhjakonëve, dhe pjesa ime qoftë bashkë me ta te Perëndia! Punoni bashkë me njëri-tjetrin, luftoni bashkë, vraponi bashkë, vuani bashkë, flini bashkë e zgjohuni bashkë, si kujdestarë, bashkëpunëtorë dhe shërbëtorë të Perëndisë. Pëlqejeni Atë nën të cilin luftoni dhe prej të cilit merrni pagën. Askush prej jush të mos gjendet dezertor. Le të mbetet pagëzimi juaj si armët tuaja, besimi si përkrenarja, dashuria si shtiza, durimi si një armatim i plotë. Veprat tuaja le të jenë depozita e besuar juve, që të merrni një shpërblim të denjë. Prandaj bëhuni zemërgjerë me njëri-tjetrin, me butësi, ashtu si Perëndia është ndaj jush. Gëzofsha prej jush përgjithmonë!
Kapitulli VII — Kërkesa që Polikarpi të Dërgojë një Lajmëtar në Antioki
Meqë Kisha që ndodhet në Antioki të Sirisë është në paqe, siç më kanë njoftuar, përmes lutjeve tuaja, edhe unë marr më shumë guxim, duke prehur pa ankth te Perëndia, në qoftë se vërtet me anë të vuajtjes do të arrij te Perëndia, që, përmes lutjeve tuaja, të gjendem nxënës [i Krishtit]. Është e udhës, o Polikarp, fort i bekuar në Perëndinë, të mbledhësh një këshill tejet solemn dhe të zgjedhësh dikë që e do shumë dhe që e di se është njeri veprues, i cili të caktohet lajmëtar i Perëndisë; edhe t'i japësh atij këtë nder, që të shkojë në Siri e të lëvdojë dashurinë tuaj gjithnjë vepruese, për lavdi të Krishtit. I krishteri nuk ka pushtet mbi veten, por duhet të jetë gjithnjë gati për shërbimin e Perëndisë. Tani, kjo vepër është edhe e Perëndisë edhe e juaja, kur ta keni plotësuar për lavdinë e Tij. Sepse besoj se, me anë të hirit, jeni të përgatitur për çdo vepër të mirë që i takon Perëndisë. Prandaj, meqë e di dashurinë tuaj plot zell për të vërtetën, ju nxita me këtë letër të shkurtër.
Kapitulli VIII — Le të Dërgojnë në Antioki edhe Kishat e Tjera
Meqë nuk kam mundur t'u shkruaj të gjitha Kishave (sepse më duhet të lundroj papritur nga Troada për në Neapoli, ashtu si urdhëron vullneti [i perandorit]), [të lutem që] ti, si njohës i qëllimit të Perëndisë, t'u shkruash Kishave fqinje, që edhe ato të veprojnë njësoj. Ato që munden, le të dërgojnë lajmëtarë, kurse të tjerat le të përcjellin letra me anë të atyre që i dërgon ti, që të lavdërohesh me një vepër që do të kujtohet përjetë, ashtu siç me të vërtetë e meriton. I përshëndes të gjithë me emër, e veçanërisht gruan e Epitropit, me tërë shtëpinë e fëmijët e saj. Përshëndes Atalin, mikun tim të dashur. Përshëndes atë që do të çmohet i denjë të shkojë [prej jush] në Siri. Hiri qoftë me të përgjithmonë, edhe me Polikarpin që e dërgon. Lutem për lumturinë tuaj përjetë në Perëndinë tonë, Jisu Krishtin, në të cilin qëndroni në bashkim e nën mbrojtjen e Perëndisë. Përshëndes Alkën, miken time fort të dashur. Mbetshi me shëndet në Zotin.
Shqip: përkthim nga anglishtja i tekstit të vitit 1885 (zotërim publik) · regjistri kishtar sipas KOASh-it