Lluka 6:2-3

Shpjegim i asaj që vijon më poshtë

[Nga siriakishtja, si më parë.]

«Edhe askush nuk shtie verë të re në kacekë të vjetër.» Zemra e hebrenjve, atëherë, është kacek i vjetër, ndaj s'mund ta mbajë verën e re, sepse ky është urdhërimi shpëtimtar i Ungjillit, që gëzon zemrën e njeriut. Por Krishti na mbushi me këto bekime të mëdha: na pajisi bujarisht me dhurata frymërore dhe na hapi udhë të gjerë drejt çdo virtyti.

«6:2. Përse bëni atë që nuk lejohet të bëhet të shtunën?»

[Nga Mai.] Megjithatë, Perëndia na premton një besëlidhje të re, tani që «e para u vjetrua dhe është gati të zhduket», sipas fjalëve të Pavlit hyjnor. Madje, Perëndia thotë edhe me anë të njërit prej profetëve të shenjtë: «Ja, po vijnë ditët, thotë Zoti, kur do të lidh një besëlidhje të re me shtëpinë e Israelit dhe me shtëpinë e Judës: jo si besëlidhja që lidha me etërit e tyre atë ditë kur i mora për dore për t'i nxjerrë nga dheu i Egjiptit.» Në qoftë se, pra, besëlidhja e re është e dyta dhe e ndryshme nga e para, atëherë është krejt e domosdoshme që ata që duan të jetojnë sipas saj të braktisin ligjet e vjetra e të përshtaten me ato që do t'i udhëheqin drejt risisë së jetesës ungjillore. Por shohim se skribët dhe farisenjtë s'kuptuan asgjë nga gjithë kjo, sepse s'kishin fare njohuri për Shkrimet e shenjta. Kishin vetëm një synim: sa herë t'u jepej rasti, të gjenin të meta te predikimi hyjnor e qiellor. Prandaj u zënë pritë apostujve të shenjtë, që i rrinin gjithnjë pranë Krishtit, Shpëtimtarit tonë të përbashkët, dhe i thonë atij për ta: «Ja, shohim se ata që i ke nën mësimin tënd veprojnë kundër urdhërimeve të ligjit: bëjnë atë që s'lejohet të bëhet të shtunave. Sepse, ndërsa ligji i urdhëron njerëzit të mos bëjnë asnjë punë të shtunën, madje as të merren me ndonjë mundim, nxënësit po fërkojnë me duar kallinj gruri.» Por thuamë: kur shtron sofrën e së shtunës, a nuk e thyen bukën edhe ti vetë? Përse, atëherë, fajëson të tjerët? Por, që ta përdorim kundër teje mburojën e fjalëve të Shpëtimtarit, dëgjo:

«6:3. Edhe Jisui u përgjigj e u tha: A nuk e keni lexuar as atë që bëri Davidi ... ?»

Tani, edhe pse Davidi veproi kështu kundër asaj që miraton ligji, prapëseprapë me plot të drejtë e çmojmë si njeri të denjë për çdo nderim, sepse ai ishte vërtet shenjtor dhe profet. Meqë, pra, ligji i Moisiut urdhëron shprehimisht: «Gjykoni gjyq të drejtë dhe mos shikoni fytyrën në gjyq», si i dënoni, thotë ai, nxënësit e mi, ndërsa të lumin David ende e nderoni si shenjtor e profet, megjithëse s'e mbajti urdhërin e Moisiut?

Por me anë të bukëve (të paraqitjes) na tregohet qartë buka që zbret nga qielli për t'u paraqitur mbi tryezat e shenjta të kishave. Dhe gjithë orenditë e tryezës, që përdoreshin për kryerjen e shërbesës së saj mistike, ishin figurë e qartë e thesareve hyjnore. Por, në kuptimin frymëror, [buka shenjon] të dymbëdhjetë apostujt, për të cilët do të flasim me radhë, kur fjala jonë të arrijë te vetë nxënësit.