Letra drejtuar Romakëve
gnati, i quajtur edhe Theofor, Kishës që ka fituar mëshirë nëpërmjet madhështisë së Atit Tejetlartë dhe të Jisu Krishtit, Birit të Tij të Vetëmlindur; Kishës që është e dashur dhe e ndriçuar prej vullnetit të Atij që do gjithçka që është sipas dashurisë së Jisu Krishtit, Perëndisë tonë; Kishës që kryeson edhe në vendin e Romakëve (e denjë për Perëndinë, e denjë për nder, e denjë për lumturinë më të lartë, e denjë për lëvdatë, e denjë të arrijë çdo dëshirë të sajën, e denjë të gjykohet e shenjtë), e cila kryeson mbi dashurinë, që mban emrin prej Krishtit e prej Atit, të cilën edhe unë e përshëndes në emër të Jisu Krishtit, Birit të Atit: atyre që janë të bashkuar, si sipas mishit ashtu edhe sipas frymës, me çdo urdhërim të Tij; të cilët janë mbushur pandashmërisht me hirin e Perëndisë dhe janë pastruar prej çdo njolle të huaj, [u uroj] bollëk lumturie pa asnjë të metë, në Jisu Krishtin, Perëndinë tonë.
Kapitulli I — Si i burgosur, shpresoj t'ju shoh
Nëpërmjet lutjes drejtuar Perëndisë, fitova nderin të shoh fytyrat tuaja shumë të denja, madje m'u dha edhe më tepër sesa kërkova; sepse shpresoj, si i burgosur në Krishtin Jisu, t'ju përshëndes, në qoftë se vërtet është vullneti i Perëndisë që të gjykohem i denjë të mbërrij deri në fund. Sepse fillimi u vu mirë në rregull, po të më jepet hiri të mbahem pas pjesës sime pa pengesë deri në fund. Kam frikë nga dashuria juaj, se mos më bëjë dëm. Sepse për ju është e lehtë të bëni atë që doni; por për mua është e vështirë të arrij te Perëndia, në qoftë se më kurseni.
Kapitulli II — Mos më shpëtoni nga martirizimi
Sepse nuk dëshiroj të sillem me ju për t'u pëlqyer njerëzve, por për t'i pëlqyer Perëndisë, ashtu si edhe ju i pëlqeni Atij. Sepse as unë s'do të kem më ndonjëherë një rast të tillë [tjetër] për të arritur te Perëndia; as ju, po të heshtni tani, s'do të meritoni kurrë nderin e një vepre më të mirë. Sepse, po të heshtni për mua, do të bëhem i Perëndisë; por, po t'i tregoni dashurinë tuaj mishit tim, do të më duhet sërish të vrapoj në garën time. Lutuni, pra, të mos kërkoni të më bëni ndonjë të mirë më të madhe se sa të flijohem për Perëndinë, ndërsa altari është ende gati; që, të mbledhur bashkë në dashuri, t'i këndoni lavde Atit nëpërmjet Krishtit Jisu, se Perëndia më gjykoi mua, peshkopin e Sirisë, të denjë të thirrem prej lindjes në perëndim. Është mirë të perëndoj prej botës drejt Perëndisë, që të lind sërish tek Ai.
Kapitulli III — Lutuni më mirë që të arrij martirizimin
Kurrë s'i keni pasur zili askujt; keni mësuar të tjerët. Tani dëshiroj që të vërtetohen [me sjelljen tuaj] ato gjëra që në mësimet tuaja ua porositni [të tjerëve]. Vetëm kërkoni për mua forcë të brendshme e të jashtme, që jo vetëm të flas, por [vërtet] të kem edhe vullnetin, që të mos quhem thjesht i krishterë, por të gjendem vërtet i tillë. Sepse, po të gjendem vërtet [i krishterë], mund edhe të quhem i tillë, dhe atëherë të gjykohem besnik, kur të mos i dukem më botës. Asgjë e dukshme nuk është e përjetshme. «Sepse gjërat që shihen janë të përkohshme, kurse gjërat që nuk shihen janë të përjetshme.» I krishteri nuk është fryt i bindjes, por i fuqisë. Kur e urren bota, ai është i dashuri i Perëndisë. Sepse thotë [Shkrimi]: «Po të ishit prej kësaj bote, bota do të donte të vetët; por tani nuk jeni prej botës, madje unë ju zgjodha nga ajo: qëndroni në bashkësi me mua.»
Kapitulli IV — Lëreni të bëhem pre e egërsirave
Unë u shkruaj të gjitha Kishave dhe ua bëj të qartë të gjithëve se do të vdes me dashje për Perëndinë, po të mos më pengoni. Ju lutem të mos tregoni ndaj meje një dashamirësi të pavend. Më lini të bëhem ushqim për egërsirat, nëpërmjet të cilave do të më jepet të arrij te Perëndia. Unë jam gruri i Perëndisë dhe bluhem nga dhëmbët e egërsirave, që të gjendem bukë e kulluar e Perëndisë. Më mirë nxitini egërsirat, që të bëhen varri im e të mos lënë asgjë nga trupi im; kështu që, kur të kem fjetur [në vdekje], të mos i bëhem barrë askujt. Atëherë do të jem nxënës i vërtetë i Jisu Krishtit, kur bota të mos shohë as edhe trupin tim. Lutjuni Zotit për mua, që me anë të këtyre mjeteve të gjendem flijim për Perëndinë. Unë nuk ju jap urdhra, si Pjetri e Pavli. Ata ishin apostuj të Jisu Krishtit, kurse unë jam më i vogli [prej besimtarëve]: ata ishin të lirë, si shërbëtorë të Perëndisë, kurse unë jam, edhe deri tani, shërbëtor. Por kur të vuaj, do të bëhem i liruari i Jisu Krishtit dhe do të ringjallem i çliruar në Të. Dhe tani, duke qenë në pranga për Të, mësoj të mos dëshiroj asgjë tokësore a të kotë.
Kapitulli V — Dëshiroj të vdes
Prej Sirisë e deri në Romë ndeshem me egërsirat, si në tokë ashtu edhe në det, si natën ashtu edhe ditën, i lidhur pas dhjetë leopardëve, dua të them një çetë ushtarësh, të cilët, edhe kur marrin të mira, tregohen edhe më të këqij. Por unë marr edhe më shumë mësim nga keqtrajtimet e tyre [që të sillem si nxënës i Krishtit]; «megjithatë me këtë nuk jam shfajësuar.» Paça gëzim prej egërsirave që janë përgatitur për mua; dhe lutem të jenë të gatshme të lëshohen mbi mua, të cilat edhe do t'i nxit të më gllabërojnë shpejt e të mos sillen me mua si me disa, të cilët, nga frika, nuk i kanë prekur. Por po të mos duan të sulen mbi mua, do t'i detyroj. Më falni [për këtë]: unë e di ç'është për të mirën time. Tani po filloj të bëhem nxënës. Dhe askush, qoftë prej gjërave të dukshme, qoftë prej të padukshmeve, të mos më ketë zili që të arrij te Jisu Krishti. Le të vijnë mbi mua zjarri e kryqi; le të vijnë turmat e egërsirave; le të vijnë shqyerjet, thyerjet dhe daljet e kockave nga vendi; le të vijë prerja e gjymtyrëve; le të vijë thërrmimi i tërë trupit; le të vijnë të gjitha mundimet e tmerrshme të djallit: mjafton që të arrij te Jisu Krishti.
Kapitulli VI — Nëpërmjet vdekjes do të arrij jetën e vërtetë
Të gjitha kënaqësitë e botës dhe të gjitha mbretëritë e kësaj toke s'do të më sjellin asnjë dobi. Më mirë të vdes për Jisu Krishtin, sesa të mbretëroj mbi të gjitha skajet e dheut. «Sepse ç'dobi ka njeriu, po të fitojë tërë botën, por të humbasë shpirtin e vet?» Atë kërkoj, që vdiq për ne; Atë dëshiroj, që u ngjall për hirin tonë. Ky është fitimi që më është ruajtur. Më falni, o vëllezër: mos më pengoni të jetoj, mos dëshironi të më mbani në gjendje vdekjeje; dhe, ndërsa dëshiroj t'i përkas Perëndisë, mos më dorëzoni te bota. Më lini të marr dritën e kulluar: kur të kem shkuar atje, do të jem vërtet njeri i Perëndisë. Më lejoni të jem imitues i Mundimit të Perëndisë tim. Po të ketë ndokush brenda vetes Atë, le të mendojë se çfarë dëshiroj, dhe le të ketë dhembshuri për mua, duke e ditur se në ç'ngushticë ndodhem.
Kapitulli VII — Arsyeja pse dëshiroj të vdes
Princi i kësaj bote do të donte të më rrëmbente e të më prishte prirjen ndaj Perëndisë. Prandaj, askush prej jush që jeni [në Romë] të mos e ndihmojë; por rrini nga ana ime, domethënë nga ana e Perëndisë. Mos flitni për Jisu Krishtin dhe njëkohësisht të lakmoni botën. Le të mos gjejë vend zilia ndër ju; madje, edhe sikur unë, kur të jem i pranishëm midis jush, t'ju nxis për këtë, mos u bindni të më dëgjoni, por më mirë u besoni atyre gjërave që po ju shkruaj tani. Sepse, ndonëse jam gjallë ndërsa po ju shkruaj, prapëseprapë digjem nga dëshira për të vdekur. Dashuria ime është kryqëzuar dhe brenda meje s'ka zjarr që lakmon të ushqehet; por brenda meje ka një ujë të gjallë që flet, e që më thotë përbrenda: «Eja tek Ati.» S'kam kënaqësi në ushqimin e prishshëm, as në kënaqësitë e kësaj jete. Dëshiroj bukën e Perëndisë, bukën qiellore, bukën e jetës, që është mishi i Jisu Krishtit, Birit të Perëndisë, i cili u bë më pas prej farës së Davidit e të Abrahamit; dhe dëshiroj pijen e Perëndisë, domethënë gjakun e Tij, që është dashuri e paprishshme dhe jetë e përjetshme.
Kapitulli VIII — Tregohuni të mirë ndaj meje
Nuk dua më të jetoj sipas mënyrës së njerëzve, dhe dëshira ime do të plotësohet, po të pranoni ju. Prandaj, jini të gatshëm, që edhe juve t'ju plotësohen dëshirat. Ju përgjërohem me këtë letër të shkurtër: më besoni. Jisu Krishti do t'jua zbulojë këto gjëra, [që ta dini] se flas me të vërtetë. Ai është goja pa asnjë gënjeshtër, me të cilën Ati foli me të vërtetë. Lutuni për mua, që të arrij [atë që dëshiroj]. Nuk ju kam shkruar sipas mishit, por sipas vullnetit të Perëndisë. Po të vuaj, ju më keni dashur [të mirën]; por po të refuzohem, ju më keni urryer.
Kapitulli IX — Lutuni për Kishën në Siri
Kujtoni në lutjet tuaja Kishën në Siri, që tani ka Perëndinë si bari, në vend timin. Vetëm Jisu Krishti do ta mbikëqyrë atë, edhe dashuria juaj [do të kujdeset gjithashtu për të]. Kurse për mua, kam turp të numërohem një prej tyre; sepse në të vërtetë s'jam i denjë, duke qenë më i fundit prej tyre dhe një i lindur para kohe. Por kam fituar mëshirë të jem dikushi, po të arrij te Perëndia. Fryma ime ju përshëndet, edhe dashuria e Kishave që më kanë pritur në emër të Jisu Krishtit, e jo thjesht si një kalimtar. Sepse edhe ato Kisha që s'më rrinin afër në udhë, dua të them sipas mishit, kanë dalë përpara meje, qytet pas qyteti, [për të më takuar].
Kapitulli X — Përfundim
Këto gjëra po jua shkruaj nga Smirna me anë të Efesianëve, të cilët me të drejtë janë shumë të lumtur. Bashkë me mua, veç shumë të tjerëve, është edhe Kroku, një njeri fort i dashur për mua. Sa për ata që kanë shkuar para meje nga Siria në Romë për lavdinë e Perëndisë, besoj se i njihni; të cilëve, [pra,] bëjuni të ditur se unë jam afër. Sepse të gjithë janë të denjë, si për Perëndinë ashtu edhe për ju; dhe është e udhës që t'i freskoni në çdo gjë. Këto gjëra jua shkrova ditën para të nëntës së Kalendave të shtatorit (domethënë, më njëzet e tre gusht). Qofshi mirë deri në fund, në durimin e Jisu Krishtit. Amin.
Shqip: përkthim nga anglishtja i tekstit të vitit 1885 (zotërim publik) · regjistri kishtar sipas KOASh-it