Letra drejtuar Tralianëve
gnati, i quajtur edhe Theofor, Kishës së shenjtë që është në Tralli, në Azi, së dashur nga Perëndia, Ati i Jisu Krishtit, së zgjedhur e së denjë për Perëndinë, që gëzon paqe nëpërmjet mishit, gjakut e Mundimit të Jisu Krishtit (i cili është shpresa jonë, nëpërmjet ngjalljes sonë drejt Tij), të cilën edhe e përshëndes në plotësinë e saj dhe në karakterin apostolik, e i uroj bollëk lumturie.
Kapitulli I — Njohja e Shkëlqimit të Tyre
E di se ju keni një mendje të patëmetë e të sinqertë në durim, dhe kjo jo vetëm në veprimin e tanishëm, por sipas natyrës suaj të lindur, siç ma ka treguar Polibi, peshkopi juaj, i cili erdhi në Smirna me vullnetin e Perëndisë e të Jisu Krishtit dhe u bashkua në gëzimin që kam unë, i lidhur me pranga në Krishtin Jisu, aq sa pashë tek ai tërë shumicën tuaj. Pasi, pra, mora nëpërmjet tij dëshminë e vullnetit tuaj të mirë sipas Perëndisë, u mburra që ju gjeta, ashtu siç ju dija, ndjekës të Perëndisë.
Kapitulli II — Nënshtrohuni Peshkopit etj
Sepse, meqë i nënshtroheni peshkopit si Jisu Krishtit, më dukeni se jetoni jo sipas mënyrës së njerëzve, por sipas Jisu Krishtit, i cili vdiq për ne, që, duke besuar në vdekjen e Tij, t'i shpëtoni vdekjes. Është, pra, e nevojshme që, ashtu siç edhe bëni, të mos bëni asgjë pa peshkopin, por t'i nënshtroheni edhe presviterisë, si apostullit të Jisu Krishtit, i cili është shpresa jonë; tek i cili, po të jetojmë, do të gjendemi [më në fund]. Është gjithashtu e udhës që dhjakonët, si [shërbëtorë] të mistereve të Jisu Krishtit, të jenë në çdo pikëpamje të pëlqyeshëm për të gjithë. Sepse ata nuk janë shërbyes të ushqimit e të pijes, por shërbëtorë të Kishës së Perëndisë. Prandaj janë të detyruar t'u shmangen të gjitha shkaqeve të akuzës [kundër tyre], ashtu siç do t'i shmangeshin zjarrit.
Kapitulli III — Nderoni Dhjakonët etj
Po kështu, të gjithë le t'i nderojnë dhjakonët si një caktim të Jisu Krishtit, edhe peshkopin si Jisu Krishtin, i cili është Biri i Atit, edhe presviterët si sinedrin e Perëndisë e si kuvendin e apostujve. Pa këta, s'ka Kishë. Për të gjitha këto, jam i bindur se ju jeni të të njëjtit mendim. Sepse mora shfaqjet e dashurisë suaj dhe ende e kam pranë meje, në peshkopin tuaj, të cilit vetë pamja i jep mësim të madh, ndërsa butësia e tij është në vetvete një fuqi; të cilin, besoj, edhe të paperëndishmit duhet ta nderojnë, duke qenë se edhe ata gëzohen që unë nuk e kursej veten. Por a do të ngrihesha unë, kur më lejohet të shkruaj për këtë çështje, deri në një kulm të tillë vetëpëlqimi, sa, ndonëse jam njeri i dënuar, t'ju jepja urdhra sikur të isha apostull?
Kapitulli IV — Kam Nevojë për Përulësi
Kam njohuri të madhe në Perëndinë, por e përmbaj veten, që të mos humbas nga mburrja. Sepse tani më duhet të jem edhe më i frikësuar e të mos u vë veshin atyre që më fryjnë mendjen. Sepse ata që më flasin [me lëvdata] më fshikullojnë. Sepse unë vërtet dëshiroj të vuaj, por s'e di nëse jam i denjë ta bëj këtë. Sepse kjo dëshirë e zjarrtë, ndonëse s'u duket të shumtëve, aq më ashpër më pushton. Prandaj kam nevojë për butësi, me të cilën asgjësohet princi i kësaj bote.
Kapitulli V — Nuk Do t'ju Mësoj Mësime të Thella
A nuk jam i zoti t'ju shkruaj për gjërat qiellore? Por kam frikë ta bëj këtë, se mos ju dëmtoj ju, që jeni ende foshnja [në Krishtin]. Më falni për këtë gjë, se mos, duke mos qenë të zotët të pranoni [mësime të tilla], mbyteni prej tyre. Sepse edhe unë, ndonëse jam i lidhur me pranga [për Krishtin], prapëseprapë nuk jam për këtë arsye i zoti të kuptoj gjërat qiellore, edhe vendet e engjëjve, edhe tubimet e tyre nën princërit e tyre përkatës, gjërat e dukshme e të padukshme. Edhe pa i prekur çështje kaq të errëta, jam ende veç një nxënës [në gjëra të tjera]; sepse na mungojnë shumë gjëra, që të mos mbetemi mangët ndaj Perëndisë.
Kapitulli VI — Ruhuni nga Helmi i Heretikëve
Prandaj unë (e megjithatë jo unë, por dashuria e Jisu Krishtit), ju lutem të përdorni vetëm ushqim të krishterë e të hiqni dorë nga barishtet e një lloji tjetër; dua të them herezinë. Sepse ata [që i janë dhënë kësaj] e përziejnë Jisu Krishtin me helmin e tyre, duke thënë gjëra që s'meritojnë besim, si ata që japin një ilaç vdekjeprurës në verë të ëmbël, të cilin kush s'e njeh e merr me lakmi, me një kënaqësi vdekjeprurëse që e çon drejt vdekjes së vet.
Kapitulli VII — Vazhdim i së Njëjtës
Ruhuni, pra, nga njerëz të tillë. Dhe kjo do të ndodhë me ju nëse nuk fryheni nga mendjemadhësia dhe qëndroni në bashkim të ngushtë me Jisu Krishtin, Perëndinë tonë, me peshkopin dhe me urdhëresat e apostujve. Ai që është brenda altarit është i pastër, kurse ai që është jashtë s'është i pastër; domethënë, ai që bën diçka pa peshkopin, presviterinë dhe dhjakonët, një njeri i tillë s'është i pastër në ndërgjegjen e vet.
Kapitulli VIII — Ruhuni nga Kurthet e Djallit
Jo se di që ka diçka të këtij lloji mes jush; por ju vë në roje, ngase ju dua shumë dhe i parashoh kurthet e djallit. Prandaj, duke u veshur me butësi, përtërihuni në besim, që është mishi i Zotit, dhe në dashuri, që është gjaku i Jisu Krishtit. Asnjë prej jush të mos ushqejë ndonjë mëri kundër të afërmit të vet. Mos u jepni shkak johebrenjve, se mos, për shkak të pak njerëzve të marrë, të përgojohet gjithë shumica [e atyre që besojnë] në Perëndinë. Sepse: «Mjerë ai, prej kotësisë së të cilit blasfemohet emri im ndër njerëz.»
Kapitulli IX — Përmendje e Historisë së Krishtit
Mbyllni, pra, veshët, kur dikush ju flet në kundërshtim me Jisu Krishtin, i cili rrjedh nga Davidi dhe ishte edhe prej Marisë; i cili lindi vërtet dhe hëngri e piu. Ai u përndoq vërtet nën Ponc Pilatin; u kryqëzua vërtet dhe [vërtet] vdiq, para syve të qenieve në qiell, mbi tokë e nën tokë. U ngjall gjithashtu vërtet prej të vdekurve, kur Ati i Tij i dha jetë; ashtu siç, po në të njëjtën mënyrë, Ati i Tij do të na ngjallë edhe ne, që besojmë në Të nëpërmjet Krishtit Jisu, pa të cilin nuk e kemi jetën e vërtetë.
Kapitulli X — Vërtetësia e Mundimit të Krishtit
Por nëse, siç thonë disa që janë pa Perëndinë, domethënë jobesimtarët, se Ai vetëm sa dukej se vuante (kur vetë ata veç duken se ekzistojnë), atëherë përse jam në pranga? Përse dëshiroj kaq fort t'u hidhem egërsirave? A vdes, pra, më kot? A nuk jam atëherë fajtor për gënjeshtër kundër [kryqit të] Zotit?
Kapitulli XI — Shmangni Gabimet Vdekjeprurëse të Doketëve
Ikni, pra, nga ata filiza të ligj [të Satanait], që prodhojnë fryte vdekjeprurëse, prej të cilave, po t'i shijojë dikush, vdes menjëherë. Sepse këta njerëz nuk janë mbjellja e Atit. Sepse, po të ishin, do të dukeshin si degë të kryqit, dhe fryti i tyre do të ishte i pavdirë. Nëpërmjet tij Ai ju thërret me Mundimin e Tij, si gjymtyrët e Tij. Koka, pra, s'mund të lindë e vetme, pa gjymtyrët e veta; sepse Perëndia, që është vetë [Shpëtimtari], ka premtuar bashkimin e tyre.
Kapitulli XII — Qëndroni në Bashkim dhe Dashuri
Ju përshëndes nga Smirna, bashkë me Kishat e Perëndisë që janë me mua, të cilat më kanë çlodhur në çdo gjë, si në mish ashtu edhe në frymë. Prangat e mia, që i mbaj me vete për hir të Jisu Krishtit, duke u lutur që të arrij te Perëndia, ju nxisin. Qëndroni në harmoni mes jush dhe në lutje me njëri-tjetrin; sepse i ka hije secilit prej jush, e sidomos presviterëve, ta çlodhin peshkopin, për nder të Atit, të Jisu Krishtit e të apostujve. Ju lutem me dashuri të më dëgjoni, që të mos bëhem, ngaqë shkrova, dëshmi kundër jush. E lutuni edhe ju për mua, që kam nevojë për dashurinë tuaj, bashkë me mëshirën e Perëndisë, që të jem i denjë për fatin për të cilin jam caktuar, dhe që të mos gjendem i papranuar.
Kapitulli XIII — Përfundim
Dashuria e smirnianëve dhe e efesianëve ju përshëndet. Kujtoni në lutjet tuaja Kishën që është në Siri, prej së cilës nuk jam i denjë as të marr emrin tim, ngaqë jam i fundit prej tyre. Qofshi mirë në Jisu Krishtin, ndërsa qëndroni të nënshtruar ndaj peshkopit, si ndaj urdhrit [të Perëndisë], e po kështu ndaj presviterisë. E ju, secili, duani njëri-tjetrin me zemër të pandarë. Le të shenjtërohet fryma ime prej frymës suaj, jo vetëm tani, por edhe kur të arrij te Perëndia. Sepse ende jam në rrezik. Por Ati është besnik në Jisu Krishtin për t'i plotësuar si lutjet e mia ashtu edhe tuajat; tek i cili qofshi të patëmetë.
Shqip: përkthim nga anglishtja i tekstit të vitit 1885 (zotërim publik) · regjistri kishtar sipas KOASh-it